Dat dus.

Ik wilde nu al zo lang van alles schrijven dat ik nu niet eens meer weet waarover. Hoe stom is dat!

Het is hier wat chaotisch, op meerdere fronten. Maar zoals altijd houdt een verder kalme omgeving me geestelijk gezond 😉 Je moet toch ergens controle over hebben en wat is er dan makkelijker dan je uitleven op keukenkastjes, garderobes en je terras.

Nee, zo erg is het ook weer niet maar soms zitten er dingen opeens in een stroomversnelling. Zonder wrijven geen glans ofzo, toch? En dan ben ik toch zo blij met alle goede dingen in mijn leven. De meest geweldige man (♥), lieve kinderen en familie, fijne kennissen en vrienden in Nederland, toffe leraren op de school van de kinderen en gezellige buren.

En problemen zijn er om op te lossen. Problemen zijn alleen problemen als je er problemen van maakt. Zie je het simpelweg als zaken die opgelost moeten (en kunnen) worden is het leven alweer een stuk eenvoudiger. Als je beseft dat er na kantooruren ook echt geen ene flikker meer gebeurt, nog meer. En als je op een bergtop klimt met uitzicht op het dorp realiseer je je helemaal hoe nietig onze beslommeringetjes zijn.

Kleren.

Ik kreeg de bestelde rokken binnen en ze zijn lang, comfortabel en mooi gemaakt. (van hier en hier) Vaak zijn zulke rokken net aan de korte kant maar deze komen bij mij -ik ben 1.70 en heb lange benen- tot over mijn enkels. Voor de man kocht ik shirts van dit merk en die kan ik zeker aanraden. Mooie dikke stof, goed gestikte naden, biologisch en nog veel meer.

En verder?

Ik wilde schrijven over de geweldige werking van een theelepel honing gemengd in water met een drupje pepermunt- en teatree-olie op het hoofd van mijn dochter die opeens roos had. Maar nu niet meer.

Over mijn plantjes die het zo geweldig doen in de vensterbank en hoe ik daarvoor plastic witte bakken met deksel van de snoepwinkel gebruikte, die geven ze weg op de zaterdag als heel Noorwegen een kilo snoep koopt. Heel Noorwegen? Ja. Behalve wij 😀
Zo handig: gewoon je lokale Jamin vragen ofzo. Als die nog bestaat. Ik gebruik de bakken ook om allerlei dingen bij elkaar te houden in de koelkast zoals beleg of ketchup en mosterd enzo Oh, zo zen.

Ik wilde schrijven over ons fijne linnen dekbed en onderlaken. Want linnen is zo lekker ecologisch verantwoord omdat het amper water of chemische shit nodig heeft om te groeien en het is klimaatregulerend zodat het warm voelt in de winter en fris in de zomer en dat ik echt niets anders meer wil.

En over bakkeljauw, dat je maakt met klipfisk uit Noorwegen. Dat is lekker! En zo makkelijk. Weer iets van ‘Nederland’ dat we hier niet missen 🙂

Over het plezier van iets meer moeite doen voor jezelf en elke dag een beetje doen. Op vrijdag haar wassen, zaterdag scrubben, zondag epileren, maandag voeten, dinsdag nagels, woensdag een masker…en het verschil dat het maakt. In elk geval van binnen, dus van buiten 🙂

Over de vrijheid die komt met routines, of het nu gaat om huishouden, rekeningen betalen of je haar wassen. Zonder routines en het zo simpel mogelijk houden van de meeste dingen, had ik nooit zo veel ruimte voor alle goede dingen kunnen hebben.

Over dat ik mijn moeder uit broeken maar in jurken had gekletst. Ze draagt mijn tweedehands wollen Hugo Boss jurk die van mij een beetje ouderwetse tut maakte maar bij mijn moeder ongelofelijk chique en krachtig staat. En ze voelt zich ook veel beter dan in haar eeuwige frumpy spijkerbroek en dat straalt ze uit. Zo leuk om te zien!

Over het geschenk van de goden dat een vaatwasser is als je afwas voor zes man twee weken lang met de hand hebt gedaan.

Over de Idler, die vandaag binnen kwam. Eindelijk. Ik houd zo van dat tijdschrift. Nu nog tijd vinden om hem te lezen, bij voorkeur liggend op de bank of in een hangmat.

Over minimale kindergarderobes en hoe fijn zwarte leggings daarbij van pas komen.

Dat wachten met het kopen van twee nieuwe leggings me bijna 400 kronen scheelde. 42 euro. Want van 200 voor 20 kronen. Lang leve het uitstellen van aankopen.

Over mijn licht uitgedijde capsule wardrobe omdat ik zulke geweldige dingen vond bij de kringloop de laatste tijd die ik heel de tijd draag nu de dagen langer, zonniger en warmer worden.

Over dit briljante liedje. Geen metal, wel Italiaans. Ouderwetsch.

Maar dat komt allemaal wel een andere keer. Nu ga ik remouladesaus maken want we eten vandaag zelfgemaakte kibbeling. Vanavond weer visite. okdoei.