Minimalisme voor zwaar gelovigen.

close up photography of cherry blossom tree

Ik las een geweldig boek. Over zen, minimalisme en allerlei mooie dingen. Het heet ‘l Art de la simplicité – How to live more with less’. Ik herlees het nu want het staat vol met mooie dingen.

De meeste boeken over minimalisme en eenvoud gaan toch over hoe je je spulletjes opruimt omdat je *foei* zo veel rotzooi hebt, gevolgd door wat adviezen over ‘doe minder’ en ‘koop minder’ en ‘verwacht minder’. Ja gaap.

Saai!

Dit boek is wat radicaler, extremer, rigoreuzer en grondiger. Heerlijk! Over materialisme en minimalisme, lichaam en geest. Als je een opgeruimder huis wil en niet weet waar te beginnen is dit boek niet heel praktisch. Als je het idee minimalistisch leven en ‘less is more’ nog steviger wil omarmen, wel.

Het staat vol met adviezen. Hoe veel kleding is handig om te hebben? Hoe koop je nieuwe kleding die je niet na een maand zat bent of verpest hebt in de was? Wat is het nut van investeren in een werkelijk perfect meubelstuk? Hoe leef je zonder zorgen over gisteren, morgen of de staat van de wereld in het algemeen? Welke kamerplant zorgt voor optimaal plezier?

Middelmaat is zo goed als niets…

We kopen vaak maar iets dat ‘oké’ is en wennen aan het hele idee van ‘oké’ en denken dat dat de standaard is. Terwijl de geest meer gebaat is bij één geweldig ding dan bij tien middelmatige dingen. En het is waar, de kleding waar ik serieus geld aan spendeerde, draag ik de helft van de tijd en het zijn een leren rok, een alpaca vest en een wol / mohair trui. Ja, drie kledingstukken. Het dure linnen onderlaken brengt plezier als ik het terug op bed leg. Groenten snijden met een duur maar perfect mes maakt koken veel aangenamer dan veertig (of 4000) schilmesjes van de xenos ooit zouden kunnen doen.

In onze cultuur is 2000 euro uitgeven voor een leunstoel waar je twintig jaar lang dagelijks van geniet ‘verspilling’ terwijl we zonder te denken drie stoelen van 400 euro kopen en die na vijf jaar zat zijn. Omdat we niet meer gewend zijn aan kwaliteit, maar aan heel veel goed betaalbare middelmatigheid.

Uiterlijk

Ik houd van de benadering van de schrijfster als het aankomt op persoonlijke verzorging. In onze cultuur, het Judeo-Christelijke, is het lichaam en de verzorging ervan toch wel een taboe. De oude Grieken en Romeinen hadden hun badhuizen, de moslims hun hamams, de Finnen hun sauna’s en zelfs die goede oude Vikingen waren geliefd bij de Engelse dames wegens hun wekelijkse bad. En terecht, wie weerstaat nu een schone sterke man met lang haar en baard? Precies.

Haar boodschap: aandacht besteden aan het lichaam is heilzaam voor lichaam en geest maar kan perfect worden gedaan met weinig meer dan een stuk goede zeep, goede olie, een borstel en milde shampoo. Je kan tien minuten in een soort douche met chemicaliën gaan staan maar het is veel beter om een uitgebreid bad te nemen, een masker op je gezicht te smeren van havermout en yoghurt, je haar te spoelen met appelazijn en daarna een koude douche te nemen. Het eerste maakt je ‘ziek’, het andere is heilend.

Minimalistische tasjes

Het gaat over het kiezen van een handtas. Niet te groot, niet te klein, goede kwaliteit, geen scherpe hoeken en niet meer dan 1,5 kilo in gewicht, inclusief inhoud. ‘Behalve een lipstick, wat geld en een identeitsbewijs, hoeft een handtas niets meer te bevatten’. Ah, zo mijn idee! (hoewel we hier de luxe hebben van het kunnen combineren van een bankpas met een identiteitsbewijs!)

Minimalistisch eten

Ook een belangrijk hoofdstuk: Minder eten. Een beetje een taboe, want minder eten betekent al snel dat je een eetprobleem hebt ofzo. Liever een beetje te veel dan een beetje te weinig, of niet? Nee.

Een beetje te weinig eten, als in twee of drie maaltijden per dag, niets tussendoor en stoppen met eten voor je vol zit, is heilzaam voor het lichaam. Net als geregeld vasten en je dieet hoofdzakelijk laten bestaan uit groenten, fruit, wat proteïne en rijst.

De geest

Er is een hoofdstuk over ‘idling’. Lanterfanten. Het zou geen probleem moeten zijn om twee uur te moeten wachten en gewoon tevreden te zijn daarmee. Geen telefoon, niet eens een boek. Hoeveel mensen kunnen dat nog, tegenwoordig? Ik vind het ook moeilijk. Mijn telefoon kan ik goed laten liggen maar mijn e-reader… Toch merk ik dat het zo fijn is om gewoon te stoppen met ‘input’.

En dan is er heel veel over de geest. Als je gewone dingen met buitengewoon veel aandacht, worden ze bijzonder. Je kan ook bijzondere dingen doen alsof ze gewoon zijn en dan worden ze net zo saai als de vaatwasser inruimen. Het zit allemaal in je geest.. Voed je geest met mooie dingen. Probeer de wereld niet te begrijpen, dat kunnen we niet. Maar oordeel ook niet. Accepteer de dingen zoals ze zijn. En dat gaat dan weer makkelijker als je er een sobere levensstijl op na houdt.

‘Less is more’ is het hele thema. Eenvoudige luxe. En die creëer je zelf.

De oosterse invloed van dertig jaar wonen in Japan is goed te merken en dat is fijn. Het gaat over de blijheid die komt van een eenvoudig leven en dat is verfrissend. Het is volgens mij alleen in het Engels (en in het Vietnamees geloof ik, maar ik gok dat de meesten hier dat minder machtig zijn dan het Engels). Een aanrader voor de mensen met minimalistische neigingen.