De keuken naar bed brengen

Ik hoorde iemand youtube ‘putting the kitchen to bed’ zeggen over hem ’s avonds opruimen voor de volgende ochtend en dat klonk wel grappig.

Net als dat de kinderen fris en netjes de nacht in worden gestuurd, moet de keuken fris en netjes zijn voor ik ga slapen. Moet ja.

Het is zo veel lekkerder zitten hier, als ik weet dat achter me alles netjes is.

IMG_20190628_205900[1]

Wat ik doe:

  • Alles van het aanrecht, behalve zeep en koffiezetapparaat en soms de waterkoker
  • De gootsteen glimmend. Moet van flylady. En van zenmonniken.
  • Schone doekjes, vuile in de was.
  • Koffie klaarzetten. Morgen net zo veel werk als ’s avonds (een halve minuut, ongeveer) maar ik houd van *klik* doen en een grote pot verse koffie hebben als ik uit de douche kom
  • Het aanrecht gepoetst
  • Gasfornuis en afzuigkap schoon
  • Vloer schoon, vlekken van kastjes gepoetst
  • Vaatwasser leeggeruimd. Ik zet hem direct na het eten aan op een programma van iets meer dan een uur, zodat ik hem kan uitruimen als de kinderen op bed gelegd zijn. (het programma duurt langer maar de laatste twintig minuten zijn alleen om te drogen, dus ik zet hem uit en even open, dan is alles ook droog)

IMG_20190628_212442[1]

En zo ziet het er dan ’s ochtends uit (ja, ik kon uitslapen!) (ja, er ligt rommel van de kinderen op de koelkast. nee, geen idee wat)

IMG_20190629_081851[1]

Net als dat een minimale garderobe zorgt dat aankleden een plezier is in plaats van een worsteling met omvallende stapels en doorbuigende want te volle roedes  is een opgeruimde keuken met weinig meer dan essentiële zaken zo fijn om de dag mee te beginnen.

Als ik alles laat staan van de avond ervoor, voelt dat meteen demotiverend en zwaar als ik ’s ochtends de keuken in kom maar als ik het zo zie, voel ik me veel beter en heb ik daadwerkelijk zin om te gaan doen wat ik moet doen.

Het maakt niet uit hoe oud of nieuw je keuken is. Deze keuken is dertig jaar oud en kreeg twee jaar geleden een opknapbeurt met nieuwe achterwand, planken, aanrechtblad en een restje verf a 300 euro. Waarvan 250 voor de achterwand. Het is mijn lievelingsplek in huis.

Als je het schoon houdt en netjes opruimt, voel je je er beter dan in een Bulthaup van 30.000 euro als deze vunzige plinten, plakkerige planken en de resten van de afgelopen dagen erop heeft.

En dit uitzicht…. ♥

P_20190203_094238_HDR

P_20190203_094229_HDR

Het onbereikbare minimalistische ideaal ;)

Soms zeggen mensen: ‘jij zal het hier wel vre-se-lijk rommelig / lelijk / chaotisch vinden’ over hun huis, omdat ik altijd zeur over minder en rust. Maar dat vind ik nooit. Ik vind bij anderen eigenlijk altijd alles leuk. Sterker nog, ik vind bijna alles leuk 😉

Dat gelijk ook het (eerste wereld) probleem: als ik niet oppas, wil ik alles, met een grote chaos tot gevolg. Been there, done that, het vervelende is dat ik als ik mijn klerenkast open deed, ik geen idee had wie ik was. Hippie? Kantoormevrouw? Goth? Iemand die bloemenjurken draagt? Idem met mijn huis. Het schijnt bij het persoonlijkheidstype te horen.

Soms zet ik wat dingen neer en zegt de man dat hij het zo gezellig vindt. Met even veel plezier haal ik alles weer weg en geniet van de leegte. Man mompelt *daar gaan alle gezellige spulletjes weer*.
Een vriendin doet dit ook, iets met haar hormonen zegt ze. Ik vind hormonen (net als persoonlijkheidstype) een prima zondebok voor zulk raar gedrag 😉

Het is ook raar want hoewel ik een minimalistisch huis waardeer om in te wonen,  houd ik echt veel meer van dingen die alles behalve minimalistisch zijn. Cottage tuinen, Engelse landhuizen, tweed en tartans, afgeleefde boerderijtjes, Indiase kussens en Marokkaanse lampen, houten vloeren en tafels, boekenkasten vol boeken, schapenvachten en rendierhuiden, geweien een muur, veldboeketten, meuk van je overgrootouders…. (kijk maar op mijn pinterest bordje met leuke huizen)

Soms heb ik het idee dat het leven met vier kinderen iets minder intens  wordt. De ‘noodzaak’ om het hele huis zo onderhoudsvrij mogelijk te houden, verdwijnt langzaamaan.
Het besef dat ik met vier kinderen en een verzamelman niet kan leven als een wereldreizende, single versie van mezelf groeit 😉 Als we ooit verhuizen, is dat toch wel een heisa. Daar verandert een kast meer of minder weinig aan.

Me er druk om maken, is zonde van mijn tijd. Ik erger me aan slingerende spullen, zoek een oplossing ervoor en ben er even tevreden mee, om te beseffen dat het alsnog in de weg staat.
Tot ik tot de briljante oplossing kwam 😉 : we kopen een -tweedehands- kast voor alle slingerende boeken, boeken, boeken, duplo, peppa pigs, pennen, opschrijfboeken, heupprotheses en knutselmaterialen. (ik vond een mooie gratis vitrinekast die we hopelijk zaterdag kunnen ophalen).

Ik zal geen verzamelaar of big spender worden. Liever finn.no, de kringloop en handgemaakt dan massaproductie. Een liefhebber van toeters, bellen, franjes en roesjes ben ik evenmin. Hoe ouder ik word, hoe minder ik nodig heb.

Dat is ook niet het punt. Anita schrijft een leuk stuk over ‘een minimalist met veel spullen‘. Dat er nu eenmaal meer spullen hier in huis zijn dan me lief is -en vermoedelijk altijd zullen zijn-, dat accepteer ik maar gewoon. Dat is veel makkelijker.

Ik vind het wijze woorden:

Minimalisme en opruimen zijn geen doel op zich, geen levensstijl op zichzelf, maar het is een manier om te kijken naar wat jij belangrijk vindt in het leven. Naar hoe jij je leven wilt inrichten en vorm wilt geven. Welke waarden voor jou essentieel zijn. Wat heb jij nodig om te floreren in het leven? Waar gedij jij het beste op. Negen van de tien keer is dat niet het vergaren van nog meer spullen*. Spullen blijken vaak een afleiding van wat je werkelijk nodig hebt. Wat je er van leert telt en niet een leeg huis als resultaat.

*En gek genoeg, ook niet het ‘vergaren’ van nog minder spullen 😉

 

Fijn ontspullen.

Hoe fijn het is, als er dingen het huis kunnen verlaten. Ja, ik word er blij van.

We hadden een grote ladenkast (ooit babycommode) omgebouwd tot caviaverblijf. Maar er was nog maar een cavia en bovendien ging de kat erin zitten plassen. Argh, stom beest.
De cavia heeft nu een ander verblijf en de kast wordt morgen opgehaald. Alles dat er in zat, paste bij elkaar in een klein kratje. En dan is de keuken leeg, op de keukentafel en stoelen na. Aaah, zen.

1556991677703

De man heeft eindelijk de cd’s uitgezocht. Ik deed dat een jaar geleden en deed alles dat we twintig jaar niet hadden geluisterd -of niet meer leuk vonden-, in een dozen.
Hij viste er nog een paar uit maar de twee dozen kunnen bijna in zijn geheel naar de kringloop. Woei!
Van mij zou nog eens 90% van de cd’s weg mogen want er is maar een handvol dat we geregeld draaien, maar de man is er blij mee, het zij zo.

Onder het motto ‘minder, maar beter’ kocht ik een dimbaar bedlampje. Ik sta altijd eerder op dan de man en die heeft vreselijk te lijden onder het feit dat ik dan een lamp aan doe, of zoals nu een rolgordijn open trek. Echt heel zielig ja. Maar het kleine lampje vervangt zowel het sfeerlicht als het praktische licht (en hun irritante snoeren overal) en dat scheelt weer twee dingen. Check!
Slaapkamer = bed + wandlampje + klerenkast. Meer niet. Fijn!

Van een medewerkster van de barnehage kregen we twee zakken vol meisjeskleding. Ongelofelijk lief! Ik heb gelijk alles uitgezocht en waarvan ik teveel had, deed ik het minst mooie (en alles met Mickey Mouse of nog erger: Frozen) naar de kringloop.

Ik hoef de komende winter geen handschoenen, sjaals, mutsen of regenpakken te kopen dankzij deze dingen. Fijn, fijn, fijn.
Ook geen fleece-eenhoorn-onesie trouwens, want die mocht ook niet weg 😉 Ik weet nu dus dat er serieus mensen zijn die zulke dingen kopen, haha.

En we hebben onze gruwelijke futon-martel-matras vervangen door een fijner exemplaar. De pijn in mijn rug begon de hele dag door te stralen naar mijn kuit en wel, dat moet een matras niet doen. De man liep er ook bij als een halve bejaarde.
Ik slaap al een week als een blok en wordt wakker alsof ik heb geslapen in plaats van vijftien kilometer heb gewandeld met een zware rugzak. Zalig! En het honderd kilo wegende onding is weg!

En verder waren er nog wat losse dingetjes die hun beste tijd hadden gehad. Dat is prima, zo gaan die dingen. In een ideale wereld zou ik dat nooit meer hoeven doen maar zo is dat niet.

1556824945212

Een speelgoedje hier, een kandelaar daar, een kledingstuk, een beker met een stuk eraf, een stoel die van ellende uit elkaar valt, opladers van overleden apparatuur, dingen die je krijgt maar niet nodig hebt, spullen die je opeens dubbel hebt, kleine dingetjes die de kinderen naar binnen hebben gesleept wegens gekregen, gevonden of gewonnen: het is beter om het niet je kasten te laten verrommelen maar er direct mee af te rekenen in plaats van er excuses voor te bedenken als: in het kopje kan ik nog plantjes planten, drie tuinschepjes is handig voor als die andere twee het begeven, misschien kan die oude zonnebril wel in de verkleedkist en zes miljoen glazen potjes zijn handig als ik jam ga maken wat ik nooit doe.

IMG_20190602_082638_224

Doe het niet. Lege ruimte en je er nooit meer druk over maken is veel aangenamer.

In het boek dat ik las, Jomsviking, mochten deze Vikingen alleen bezitten wat ze aan hun riem konden dragen. Ik las iets soortgelijks over zenmonniken, maar die hingen al hun spullen in een doosje om hun nek en hadden in plaats van een Deense bijl, een nagelschaartje.

Al met al ging er redelijk wat de deur uit. Om het te vieren, kocht ik het boek ‘Tasha Tudors Garden‘. Zij leefde echt eenvoudig op haar boerderij in Vermont, tot ze in 2008 stierf. Letterlijk zoals in 1800. Zo kleedde ze zich ook. Sommige mensen kennen haar wellicht van de kinderboeken. Daarbij was ze heerlijk tegendraads en politiek incorrect. Ik zie er echt naar uit om het te ontvangen. (duurt een week of twee en eigenlijk is dat leuker dan ‘bestel nu, eergisteren in huis’ van tegenwoordig)

 

Keukentoer

Ik moest toch wat typen hè? Dan maar over de keuken, daar sta ik nogal vaak. Maar niet tegen mijn zin, want meestal probeer ik met plezier een nieuw recept, of een altijd-goede klassieker.

Het is niet de mooiste keuken. Hij is niet wit hoogglans met grijze mozaïektegels en handige lades zoals de keuken in ons huis in Nederland maar dertig jaar oud en door ons low budget opgelapt met een nieuwe achterwand, planken aanrecht, gratis afzuigkap en een verfje op de haveloze kastjes. Maakt het uit? Nee. Het uitzicht hier is honderd keer beter.

En… je kan nog zo veel handige dingen bedenken om dingen op te bergen, nog zo veel ruimte hebben, lades hebben die 120 kilo kunnen dragen en het mooiste Bulthaup-spul hebben, als je het vol stopt met apparatuur en servies dat je niet nodig hebt of simpelweg geen tijd hebt om lekker te koken met verse ingrediënten, betekent ook de duurste en mooiste keuken niets.

Niet dat ik zou protesteren als de eigenaar hier iets moderners in zou zetten. Dat ook weer niet 😉

Dus daarom maar een rondje door onze niet picture-perfect keuken. Omdat het niet hoogglans wit hoeft zijn of georganiseerd in 6000 witte bakjes om toch minimalistisch te wezen 🙂

dav
Ja, we hebben wel lekker de ruimte. Toch valt het me op dat ik alsnog altijd op dezelfde vierkante meter bezig ben 😀 Een beetje georganiseerd werken en je hebt ook maar weinig ruimte nodig.
dav
De grijze verf hebben we zelf gemengd. Nee, dat is niet handig als je iets bij moet plekken. Dus als de verf in de aanbieding is, komt er zoiets op. Of iets heel licht groens. Of crème. Of…

ptr

Staafmixer met toebehoren voor smoothies, soep, beslag, pindakaas en wat er nog meer gepureerd, geklopt, gehakt of gemixt moet. De Koektrommel. Thee van de kinderen. Schoolspulletjes: Lunchbots lunchbakje en hydroflask flessen. Zie het verschil met de Klean Kanteen. Had ik verteld dat ik Hydroflask super vind? 😉
dav
bier- en wijnmaakspullen
dav
Schort (staat een stuk minder stom dan vetvlekken op je goeie goed), knijpers, doekjes.
dav
Zakken voor plastic afval, folie (dat ik eigenlijk nooit gebruik, hm), groentenafvalzakjes, Burts Bees babyzalf zonder baby’s, bakpapier, haarelastiekjes en een bakje met handcreme, haarborstel, lucifers, wierookbrander en de snoeischaar.Ja, de rommellade 🙂
dav
Kijk, bestek en maatlepels en kookgerei. En een spatel met kapot handvat.
ptr
De voorraad in de keuken, alleen dingen die ik heel vaak gebruik. Pitten, zout, meel, thee en het strijkijzer. Natuurlijk. Daaronder de pannen. De achterste gebruik ik alleen als afvalbakje voor groentenafval omdat het ene hengsel is afgebroken. Ik ben een beetje bang dat het andere ook afbreekt, net als ie vol zit met kokende rijst ofzo.
ptr
Ontbijtspullen. Behalve de wijn. Handig alles op een dienblad. Daaronder twee vaten met kombucha, de kruiden en daarachter olie, azijn en zulks.
ptr
Organisch afval, restafval en schoonmaakspullen.
dav
Links de bokashi-bak en de bak voor recyclebaar afval (glas en metaal, papier, plastic, melkpakken etc). Eens in de paar dagen sorteer ik het. Rechts bakjes, van Ikea en Duralex (met het blauwe deksel).  Salades e.d. maak ik in die bakjes, ze zijn mooi genoeg om op tafel te zetten en met deksel kan de inhoud zo weer in de koelkast of vriezer. Schaal. Trechter. Schaal voor gesneden rauwe groenten die praktisch bij elke maaltijd op tafel staat. Snijplank, placemats, muffin-bakding en dienblad.

 

Je gezin prioriteren

photo of family on seashore

Ja, tegenwoordig zwaar impopulair maar ik doe het toch: het welzijn van mijn gezin voorop stellen in mijn leven. Dat betekent mijns inziens niet dat je jezelf daarbij wegcijfert, integendeel. Ik denk dat iedereen ervan profiteert als je goed bent voor jezelf.

Maar hoe doe je dat als je woonkamer een ontplofte Intertoys lijkt, alles plakt in je keuken en je al dagen struikelt over een neergegooide stapel was in je slaapkamer?

Allereerst: zorg dat je je spullen opruimt en je rommel weggooit. Geef kleine kinderen een mand duplo en een klein mandje met kleine speeltjes, of iets anders dat zeer beheersbaar is. Werk langzaam maar zeker je hele huis door tot je niet meer de helft van de dag verliest aan troep van jou en je gezinsleden. Een kamer vol plastic troep is zo deprimerend.

Geef alles een vaste plek. Want hoe kan je iets netjes opruimen als het nergens echt hoort? Als je geen rommel meer hebt, heb je genoeg plek om alles netjes op te bergen.

Creëer routines. De routine dat je je handtas en jas direct ophangt als je binnenkomt. Dat jij en je gezin kopjes en borden direct in de vaatwasser zetten. De routine dat je elke ochtend snel alles rechttrekt zodat er de rest van de dag geen omkijken meer naar is. De routine dat je kinderen uit zichzelf hun handen wassen voor het eten. Hoe meer je op de automatische piloot doet, des te makkelijker het leven is en hoe meer tijd er is voor je leuke dingen met je gezin.

Een schema of globale planning waarbij je iedere dag een beetje doet, is een goed idee om niet overweldigd te raken door de chaos die een huis kan worden waarin simpelweg gewoond wordt.

Sta op voor je kinderen opstaan. Dit is een gewoonte die ik echt tien jaar eerder had moeten leren. Ik sta tussen zes en half zeven op en als ik het de avond ervoor niet heb gedaan, maak ik ontbijt en lunchtrommels klaar. Als het al wel klaar is, lees of mediteer ik, of ik schrijf in mijn dagboek. Zo heerlijk, die stilte op dat uur van de dag.

Ik zet koffie en als iedereen beneden komt ben ik aangekleed, de keuken is weer netjes en we kunnen samen met de kinderen aan tafel zitten. Dat vinden ze zo belangrijk, pasgeleden begon onze zoon uit zichzelf hiermee want hij wilde zeker zijn dat de man en ik de ochtend erna aan tafel konden zitten.

Ik doe altijd zo veel in dat kleine uurtje, de rest van de dag loopt er soepeler door.

Bereid voor. Op een hectische dag om half vijf merken dat je -ohja- ook nog avondeten moet maken, is niet fijn. Zorg dat je op een rustig moment een grote batch makkelijke maaltijden maakt en ook op ‘zo’n dag’ gezond kan eten, zonder schuldgevoel over kant en klaar. Een soep, lasagne, enchilada… de mogelijkheden zijn eindeloos.

Vermijd afleiding. Instagram, facebook, netflix, blogs, youtube: we weten allemaal waar het mis gaat. Even het weer kijken en voor je het weet ben je down the rabbithole van Instagram en is het een half uur later en heb je he-le-maal niets gedaan terwijl je dat halve uur had kunnen gebruiken om een kledingkast te ontrommelen, je tuin op te ruimen, je voorraad met eten te inventariseren en netjes te maken, een weekmenu had kunnen verzinnen of op zijn minst het eten voor die avond had kunnen voorbereiden.

Je kan met jezelf afspreken om simpelweg geen scherm aan te raken als je kinderen wakker zijn, als dat je valkuil is. Zet meldingen uit of haal je grootste valkuilen helemaal van je telefoon af. Of spreek af alleen tijdens de lengte van een kop thee of koffie wat te scrollen op je telefoon, twee keer per dag. Of wat voor jou werkt. Blijf weg van internetdiscussies. Niemand komt voldaan achter zijn computer of telefoon vandaan na een half uur gedachteloos scrollen, toch?

Ik kijk youtubefilmpjes, maar als ik sta te strijken. Staan is beter dan zitten, de kleren worden er mooier van en ik verdoe mijn tijd er niet mee op die manier. Of als ik de keuken aan het schoonmaken ben. Ik zet een podcast op als ik aan het koken ben. Ik ben geen fan van multitasken maar zulke dingen zorgen dat zulke tijd voorbij vliegt.

Zorg goed voor jezelf. Ga zitten om te eten, en eet gezond in plaats van een boterham aan het aanrecht naar binnen te proppen. Maak bijvoorbeeld een gezonde soep of salade voor meerdere dagen.

Sta iets eerder op om snel te douchen, je haar te doen en wat mascara en lipgloss op te doen. Vereenvoudig je garderobe zodat je alleen nog lievelingskleren in je kast hebt hangen en aankleden fijn is, in plaats van een stressvolle aangelegenheid waar je de dag mee aanvangt en een kwartier mee verspeelt.

Het zijn vaak kleine dingen die een groot verschil maken. Dingen die je letterlijk in vijf of tien minuten kan doen. En als jij je goed voelt, straal je dat uit. Het maakt je leven aangenamer.

Doe het met plezier. Als je (te veel)  voorwaarden stelt om het leuk te hebben, heb je het misschien wel nooit echt leuk. Laat je plezier niet verpesten door een dwarse peuter, een glas melk over tafel maar haal je schouders op en lach erom. Dat staat je een stuk beter dan een kwaad hoofd en als je jezelf dwingt erom te lachen en er enigszins gracieus mee om te gaan, verdwijnt je boze bui ook daarmee ook vaak.

Waarmee ik maar wil zeggen: een beetje voor de feiten uitlopen, in plaats van erachteraan, kan een ongelofelijk sterk positief effect hebben. Net als je dingen doen met een positief gemoed, al moet je dat soms een beetje afdwingen door gewoon te doen alsof het wél leuk is. Dan wordt het dat vanzelf 😉

 

Geluk in het alledaagse leven.

close up photo of a bed of white flowers
Foto door Simon Matzinger op Pexels.com

Na de afgelopen zomer gebeurde er iets grappigs. Ik werd netter. Het begon ermee dat er overhemden in de kledingkast hingen die roken alsof ze daar al lang hingen. En dat was ook gewoon zo. Ze kwamen nog altijd niet helemaal fris uit de wasmachine, dus ik kocht raregeurverwijderende wasverzachter. En toen de overhemden de wasbeurt erna wel helemaal fris waren -of op mijn minst leken te zijn- streek ik ze ook maar. En dat voelde erg goed om te doen, wat extra aandacht.

Ik bedacht dat ik eigenlijk alles wel eens aan een kritische blik kon onderwerpen. En net als met opruimen, is het ook daarmee zo dat als je eenmaal begint, je bezig blijft. Ik wel, tenminste.

Ik poetste het hele huis, extra grondig. Alle verwassen of niet te repareren kleding van mij, man en kinderen ging weg. Mijn handen die bijna altijd sporen hadden van aarde werden schoon geschrobd en van een dagelijkse laag Burts Bees handcrème voorzien. Mijn nagels houd ik netjes. Mijn gezicht maak ik consequent schoon ’s avonds en sinds kort gebruik ik dagcrème met een hoge SPF en een serieuze nachtcrème omdat ik afgelopen zomer steeds meer op een aardappel begon te lijken door de combinatie van 16 uur per dag felle zon en zeewater. Zodra de zon schijnt zet ik een zonnebril op.

Ik besteed meer aandacht aan de kleine dingen. Het dekken van de tafel, in plaats van alles zo op tafel te gooien. Ik werd strenger op de eetgewoontes van de kinderen maar ze begonnen beter te eten. Af en toe kocht ik iets frivools dat ik mezelf daarvoor niet zou gunnen: een geurkaars, mooi en dus duur ondergoed, een dure handtas of mooie glazen. Me in het dagelijks leven omringen met echt fijne dingen, heeft een grote weerslag op mijn algehele welbevinden.

Daarmee werd ik in zijn geheel minder… gemakkelijk. Ik ging meer op mijn woorden letten. Ik zeg niet dat ik nooit meer vloek maar ik let veel beter op wat ik zeg. Ik kleed me elke dag op mijn best en daardoor let ik ook goed op wat ik eet: een mooie nauwsluitende jurk nodigt niet uit tot bier drinken of chips eten. Of tot bankhangen. Ik ging me vrouwelijker kleden en gedragen. Netter. Ik probeer erop te letten rechtop te lopen.

Ik kreeg meer plezier in allerlei dagelijkse klussen. Ik deed het nooit met tegenzin maar ik merkte dat als je dingen doet met aandacht, de meest alledaagse dingen mooi kunnen zijn. Ik haast me niet meer om dingen gedaan te hebben maar geniet ervan omdat ik me de tijd ervoor gun en het fijn vind de dingen beter, schoner of mooier te maken.

Alles bij elkaar maakt dat ik simpelweg meer plezier heb in het dagelijks leven. Dat had ik bijna altijd wel maar de extra aandacht aan dingen betaalt zich terug op veel meer vlakken dan alleen waar ik de aandacht besteed, het is als een olievlek. Ik voel me ook niet meer schuldig als ik geld aan mezelf besteed en koop liever iets duurs waar ik lang mee doe dan iets ‘nah’ maar goedkoop omdat ik het zonde vind.

Het ‘gevaar’ met minimalisme kan zijn dat je al het niet direct noodzakelijke bestempelt als ‘overbodig’. En hoewel de overleving van mij en mijn gezin niet afhangt van wat voor jurk ik draag, hoe de tafel gedekt is en of het huis er op zijn mooist uitziet, zijn het wel die kleine dingen die voor extra ‘livsglede‘ zorgen. En het leven leven met vreugde, is het belangrijkste dat we kunnen doen.

Huishouden zonder afleiding

person holding white ceramic teacup with black coffee

Meer efficiënt, productiever zijn, meer doen in minder tijd: meestal vind ik het ongelofelijke onzin die onze dolgedraaide wereld nog net iets gekker maakt. Totaal overbodig: we moeten niet meer doen, we moeten minder doen. Alsjeblieft. Ga zitten, pak een boek, kijk naar de wolken, adem in en adem uit of wat ook maar word niet nog productiever!

Behalve in het huishouden. Dat moet zo snel mogelijk gedaan worden. Niet omdat ik er een hekel aan heb maar omdat ik liever buiten in de zon zit. Hoe doe je het huishouden zonder oponthoud?

  • Bekijk waarom je er te lang over doet. Wat kost te veel tijd? Waar wordt je door afgeleid? Wat komt er elke keer terug als frustrerende taak? En hoe komt dat?
  • Neem actie. Sta je steeds op je telefoon te kijken, zet dan de wifi uit als je bezig bent. Kost het uitruimen van de vaatwasser meer dan vier minuten, ontdoe dan keukenkastjes van troep. Is de kamer van een kind elke dag een bende maak ze dan verantwoordelijk voor hun kamer ontzeg ze privileges tot ze het opgeruimd hebben.
  • Kijk op de klok. En zie hoeveel je kan doen in een half uur. Is dat te lang aan een stuk, maak er dan een kwartier van. Schiet een beetje op, gratis workout. Heb je er niet genoeg aan, plak er dan een kwartier aan vast.
    Vereenvoudig routines, zodat je niet als een kip zonder kop heen en weer loopt. Verdeel het bijvoorbeeld in taken: eerst alle losse rommeltjes verzamelen. Alles voor naar boven in een mand etc. Was verzamelen en in de lege mand. Oppervlakken poetsen. Boven aan kant. Badkamer en toiletten proper. Stofzuigen.
  • Maak een plan. Het hoeft niet uitgespeld tot op de plint nauwkeurig maar een globaal idee van wat je wanneer doet en regelmaat in taken is handig als je niet steeds achter feiten aan wil lopen of het gevoel wil hebben nooit klaar te zijn. Maandag voor stoffen en stofzuigen, dinsdag voor badkamer en toilet, woensdag voor de keuken…. en als je dingen dagelijks wekelijks doet, hoef je praktisch niets te doen. En als dinsdag de badkamer stoffig is maakt me dat niet uit, die doe ik altijd woensdag. Rust!
  • Bereid voor. Als je op rustige momenten wat extra’s doet kan je je meer veroorloven de boel de boel te laten. Onverwacht bezoek? Je kan ze zonder stress laten mee-eten en genieten van een gezellige avond als je voor meerdere dagen eten hebt gemaakt. Kinderen die ’s middags naar clubjes gaan, ouderavonden en al die dingen: geen gedoe over eten als je gisteren al hamburgers maakte of een lasagne of gezonde soep met broodjes hebt voorbereid.
  • Vermijd oponthoud. Wifi uit, telefoon uit, televisie uit of juist (even) aan als je kleine kinderen stil moet houden. Geen andere dingen doen anders kom je misschien niet doen aan de dagelijkse dingen en heb je de hele tijd zo’n half af gevoel want juist die paar kleine dingen als rommel opruimen, bedden opmaken en toiletten en wasbakken poetsen maken het verschil.
  • Onthoud: bijhouden kost veel minder tijd dan inhalen. Of het gaat om wassen, je badkamer netjes houden of wat dan ook.
  • Doe het in een keer. Ik vind het fijn om alles in een keer te doen. Tafel afruimen, stofzuigen, opruimen, wc’s en wasbakken even afdoen en ik ben klaar! Zo snel  mogelijk doen wat ik echt moet doen, eventuele andere dingen kunnen later maar een goed gevoel hebben na doen wat nodig is, vind ik fijn. Ondertussen doe ik niets anders, ik ga geen lades opruimen maar zorg dat in een half uurtje alle oppervlakken leeg zijn, de vloer schoon is, de wc’s fris zijn en wasgoed is weggewerkt. Geen telefoon, geen laptop, geen andere afleiding.

Dus. Het huis is schoon, de wasmand bijna vol maar vrijdag is het wasdag. Ik heb in een uurtje heerlijk eten gemaakt voor een dag of drie zodat ik op het maken van een snelle groene salade op de dag zelf praktisch geen werk heb aan het avondeten. Het is vijftien graden en ik zit buiten met een glas water met citroen. Zo heerlijk. En ik zou niet zo van die tijd genieten als ik wist dat ik om vijf uur een half uur de keuken in moest en achteraf een bende moest opruimen die vaak gepaard gaat met snel-snel eten maken. Ik vond een leuke goedkope online cursus die ik nu met plezier bekijk. En hierdoor houd ik zo veel meer van ons huis (en mijn leven) dan wanneer het alleen een eindeloze veroorzaker van te doene klusjes zou zijn. Juist door efficiënt en consequent te zijn, heb je vrijheid om te doen wat je graag doet.