Ha det, sommerferie!

De zomervakantie zit er weer op. Twee maanden die zijn omgevlogen. We hebben zo leuk gehad en er is enorm veel veranderd!

Allereerst Man + Baan! Van onzekere projecten en een boel gedoe naar een vaste baan in loondienst als skipsmekaniker: perfect!
Mensen vroegen ons of het niet erg wennen was maar we zijn zo relaxed (suf, kan ook) dat we nergens echt aan hoeven te wennen. Niet aan nieuwe baby’s, niet echt aan emigraties en ook hier niet aan. Het is zoals het is en dat is goed.

Ik vind het heerlijk om overdag mijn eigen gang te gaan en aan het einde van de middag mijn bloemetjesjurk om te ruilen voor iets straks en korts, mijn haar te kammen, het huis netjes te maken en mijn gezicht er opnieuw op te tekenen en een koud biertje te serveren aan mijn naar motorolie en diesel ruikende man ♥ (dat is nostalgie uit de tijd dat hij nog drie maanden op zee zat en ik hem heel soms op kon zoeken aan boord, toen rook hij ook zo)

Mijn ouders kwamen langs, en Dagboek-Anita met haar man en kinderen. Dat was heel gezellig en het is zo leuk als mensen precies zijn zoals je ze voorstelt op basis van wat ze schrijven op hun blogs. Onze kinderen speelden letterlijk van 7 uur ’s ochtends tot 9 uur ’s avonds als engeltjes met elkaar, dat alleen was al goed.

De kinderen hebben veel gezwommen, op sommige dagen wel zes keer op een dag. De oudste werd gruwelijk gestoken door een kwal. Tip: Emla zalf. Dat verdooft de huid, tijdelijk. Ook ideaal als je kind een bloedproef moet krijgen en ze kunnen de aderen maar moeilijk vinden. Geen kik!

In het dorp waren we leuke dingen met water. Dødsing. Død als in dood: van een hoge steiger springen en allerlei capriolen uithalen (freestyle dødsing) of helemaal plat naar beneden vallen (klassisk dødsing), om je op het aller- allerlaatste moment klein te maken, zodat je niet helemaal te pletter valt. Gelukkig is het de bedoeling dat je in water springt, anders was het denk ik niet zo’n populaire ekstremsport.

Er was Slide the City, een glijbaan van dik 300 meter door het hele durp, waar de jongen met zijn vriendje heen was. Ze zijn zes keer gegaan, ik vond het bijzonder dat hij nog een kont had toen hij weer thuis kwam.

Er waren avondwandelingen, prachtige zonsondergangen, heel veel jonge vogeltjes op de voederplek, wafels bij het ontbijt, lange avonden, veel gebarbecue, een paar hete dagen die goed te doen waren, wegens zeewind, gruwelijk foute patserjachten en prachtige houten zeilboten, een week zeilschool voor de oudste twee, logeerpartijen, boottochtjes, picknicks (gewoon op het grasveld, maar leuk), veel boeken (de oudste haar teller staat op 95 deze zomervakantie), heel veel wegdoen (spullen, gewoontes, gedoe) en veel goede fijne nieuwe dingen: meer ruimte, meer tijd, meer blijheid, meer rust…

We hebben een gigantische tomatenoogst. Echt, geweldig. En lekker…. Inmiddels zijn de laatste wilde aardbeien, bosbessen en frambozen wel op en zijn de bramen aan de beurt. Vandaag gingen we met de buurvrouw op bjørnebærtur. Ook koselig.

De kleinste wandelt zo goed, vijf kilometer loopt ze makkelijk zonder te klagen dus we kunnen elke dag samen gaan lopen. Ik heb er zin in.

Want, de school begint weer. Voor de oudste twee als gewoon, voor de derde is het eerst een dag van 9 tot 11 en vrijdag ‘voor het echt’. Daarna weer een weekend en de komende twee weken heel langzaamaan wennen. Ze gaan spelletjes doen, naar de sportvelden, wandelingen maken en rustig vertrouwd raken met het fenomeen school. Alle nieuwe kindjes hebben een paar kinderen uit de vijfde die hen begeleiden.
De rugzak hangt klaar, met een prachtige nieuwe etui vol met vlijmscherp geslepen potloden in alle kleuren van de regenboog en haar wit-roze gymschoenen waar ze zo trots mee is.

Zo’n verschil met Nederland waar men in groep drie de eerste weken de toon lijkt te moeten zetten en elke moeder die ik ken dan klaagt over afgematte, overprikkelde kinderen die behalve vijftien minuten luchten, opeens niet meer mogen spelen. Snappen ze hier echt niet. De kinderen moeten toch spelen? Buiten zijn? Stil zitten kunnen ze hun hele leven nog!

Wel, het was een fijne vakantie. Weer wat rust in huis is ook wel fijn. Gelukkig zijn ze gemiddeld om een uur of een, half twee alweer thuis 😉

En jullie, fijn dat de vakantie nog even duurt of (toch ook) wel weer toe aan het einde ervan? 🙂

Vereenvoudig je leven: uniek en offline.

cold dark eerie environment
Foto door Pixabay op Pexels.com

De laatste tijd ben ik weinig online en vooral online voor dingen die moeten, zoals facturen betalen en mensen antwoord geven. En hier schrijven over de lol van offline zijn. Oh, de ironie 😉

Behalve wat functionele berichtjes met de man en soms gebeld worden door een kind, gebruik ik mijn telefoon niet de laatste tijd. Mijn laatste foto maakte ik vorige week, die daarvoor twee weken geleden.

Waarom? Het echte leven is niet online. Duh.

Als we elk mooi moment van ons leven door een camera willen zien, vergeten we het moment zelf te beleven.

Vorig jaar vroeg ik mijn vader mee te gaan kijken naar een zonsondergang die spectaculair beloofde te worden. Het was bijna midwinter. ‘Ja, ik haal gelijk mijn camera’ zei hij. Op mijn verzoek liet hij hem echter thuis en staand op de brug en genietend van de stilte en de prachtige kleuren en invallende duisternis zei hij dat hij het inderdaad met de camera in zijn handen, niet zo zou hebben waargenomen.

En zo is het met alles. We maken een foto met onze telefoon, maar vergeten het moment te beleven. De ouders die achter hun kind aanlopen dat voor het eerst naar school gaat, smartphone in de hand…. In plaats van stil te staan bij een mooie plek en het in ons op te nemen, maken we een foto en hop, door naar het volgende.

Ik denk dat sociale media en internet in het algemeen, ‘verdunt’ wie we zijn.

We maken foto’s in plaats van herinneringen. We maken foto’s, opmerkingen of blogposts die de meeste likes genereren, ook al zouden we liever andere dingen laten zien. Voor totaal vreemden passen we ons aan aan wat zij graag zien wat we doen, ten koste van degenen die ons dierbaar zijn of de dingen die we echt graag doen.

Vroeger kregen mensen inspiratie van de natuur, van andere mensen, dingen die ze voelden, plaatsen waar ze geweest waren, boeken die ze hadden gelezen maar nu kijken we op pinterest om te zien wat anderen hebben gedaan. Het komt niet meer vanuit onszelf.

Het probleem is, internet zorgt er misschien niet voor dat je niet meer weet dat je kind belangrijker is dan je instafamily *ieuw* maar wel dat je je meer en meer zo gedraagt.

Als je internet grotendeels laat voor wat het is en je gewoon je eigen leven leeft, zijn er weinig mensen die je missen. Is dat erg? Nee, natuurlijk niet. Het is zeer bevrijdend om je online leven in de wacht te zetten, of zelfs te deleten en alles te laten voor wat het is.

Je ziet dingen met andere ogen, als je niet constant door de ogen van anderen kijkt. Met je eigen ogen.

We kunnen ons leven niet maar vol blijven gooien met nog meer zogenaamde informatie, inspiratie, sensatie en nog meer crap. Er is een beperkte hoeveelheid informatie die je hersenen kunnen verwerken en er is een gezonde hoeveelheid ‘niets’ nodig om dat te doen.

De smartphone is een verslaving voor veel mensen. Als je denkt dat het wel meevalt, installeer dan een app die bijhoudt hoe vaak je hem aanzet en hoe lang je welke app gebruikt. Vermoedelijk valt het minder mee dan je denkt. Is je telefoon het waard om er zo veel kostbare uren in een week aan stuk te slaan?

Zelfs de aanwezigheid van een smartphone in een ruimte maakt dat we ons al minder goed kunnen concentreren. Ons vermogen om ons te concentreren is toch al aanzienlijk verkort sinds de komst van internet en met de smartphone nog meer.

Mijn tips voor een gelukkig offline leven: 

  • Haal alle overbodige apps van je telefoon. Alle apps, eigenlijk
  • Verlaat whatsappgroepen die je overspoelen met onnodige informatie. Als er iets belangrijks gebeurt, zie of hoor je het vanzelf wel
  • Verlaat whatsapp waar mogelijk want je loadt al je data op naar Mark Zuckerberg en zijn clan. Gebruik Signal of Telegram
  • Zet alle meldingen en apptoestemmingen zo strikt en stil mogelijk
  • Zet je telefoon uit als je niets te bellen hebt, of zet in elk geval wifi + mobiele gegevens uit. Op zijn minst als je samen met belangrijke mensen bent (vrienden, familie)
  • Herken de neiging om elk stil moment op te willen vullen met FB, IG, filmpjes en podcasts maar geniet van het moment rust als je theewater staat te koken, eten maakt of buiten wandelt.
  • Vervang je notities in je smartphone door een papieren bullet journal: veel effectiever, creatiever, persoonlijker en even ontkoppeld van de hele wereld. Agenda, to do lijst, kasboek: dat is pas multifunctioneel 😉
  • Oefenen ‘zijn’. Om ergens te zitten en niet te scrollen maar mensen, wolken, dieren of wat dan ook te kijken. De wereld zit vol prachtige dingen, die je opmerkt als je zintuigen scherper worden. Door een smartphone raken ze afgestompt.
  • Kijk door het raam en loop naar buiten om te voelen hoe het voelt daar, in plaats van dit te checken op je weerapp.
  • Stop met het reageren op andersmans onzin en blijf mijlenver van ruzies en niet respectvolle discussies op forums, sociale media etc.
  • Schep genoegen in het feit dat mensen en de giganten in Silicon Valley niet weten waar je uithangt.
  • Wees niet bang om niet op de hoogte te zijn van het laatste nieuws.
  • Ga wandelen zonder smartphone. Kijk, ruik, voel en zie de dingen met je eigen zintuigen.
  • Doe fijne dingen zonder ze op sociale media te delen.
  • Oefen jezelf in het lezen van een hele tekst, in plaats van het artikel alleen te scannen.
  • Stop met het maken van selfies 🙂
  • Stel een tijd in waar binnen je op je telefoon dingen wil doen en houd het daarbij.
  • Bedenk hoe je je voelt na een half uurtje scrollen. Opgelucht? Geïnformeerd? Positief? Of toch misschien niet helemaal….?

Wees niet bang van de lege ruimte ♥

 

 

 

 

Vereenvoudig je leven: kleine ergernissen elimineren

man holding black board with white paint painting wall
Foto door rawpixel.com op Pexels.com

Ergernissen elimineren gaat helaas niet met luidruchtige buren, waterscooters en muggen: mee leren leven is het enige dat helpt 😉 Gelukkig zijn er heel veel ergernissen die we eenvoudig de nek om kunnen draaien.

Zo stom: veel dingen doen we wel voor een ander maar niet voor onszelf. Als we ons huis verkopen, leggen we opeens plintjes en verven we muren met koffievlekken mooi off-white. Als er visite komt, koken we bijzonderder dan voor ons eigen gezin en ruimen we ons huis mooi op.

Moeite? Klein. Plezier? Groot. ‘Waarom heb ik dat niet eerder gedaan?’

Met sommige ergernissen leven we gewoon, zonder het nog echt te beseffen. Klemmende deuren, lekkende kranen, bonkige hoofdkussens, rondslingerende spullen, onpraktische kattenbakken, kopjes met stukken eraf, wiebelige keukenstoelen, niet genoeg adequate opbergruimte…

Als je hele leven chaos is en overal is teveel van alles, vallen die kleine dingen niet op maar als je leeft met het hoognodige, springen deze zaken eerder in het oog.

Onlangs kocht ik een -in mijn ogen- enorm dure overdekte kattenbak, omdat elke keer overal kattengrit lag dat uit de (bij het afval gevonden) kattenbak werd gegooid. In plaats van me elke keer ergeren aan kattengrit overal, blijft nu bijna alles in de bak. Had ik veel eerder moeten doen.

Ik wil geen pleidooi houden voor geld over de balk gooien, maar wel voor leven met fijne dingen die goed functioneren. Soms is het een kwestie van een schroefje aandraaien, een kabeltje vastmaken zodat het niet meer in het zicht hangt, een nieuwe schakelaar plaatsen, een deurbel met een aangenamer geluid installeren, de muur verven of drie wiebelige kastjes vervangen door één echt mooie.

Als de meest eenvoudige dingen zonder gedoe, ergernissen en obstakels verlopen, is het leven gewoon net wat aangenamer en voel je je adequater. Beter.

Loop een keer door je huis en schrijf alles op wat beter moet kunnen. De vottige deurmat voor je voordeur, de schoenstrepen op de muren in de hal, de losse plint in de keuken, het lelijke licht van die ene schemerlamp, de klemmende schuifpui, de plastic naamkaartjes aan de tuinplanten, de bos snoeren onder het tv-kastje, de losse deurknop van het tuinschuurtje…  al die dingen.

Schrijf op wat je nodig hebt om het te verbeteren en waar je dat kan kopen.

Koop het. Fix de dingen.

Zegt degene die al drie weken steeds de deurknop van de voordeur in d’r handen houdt als ze naar buiten stapt. (een lopend project, maar gewoon te flauw zijn om even dat schroefje terug te draaien 😀 )

En hierdoor besteed je misschien ook meer aandacht aan andere goede dingen zoals beter voor jezelf zorgen, ontrommelen, nettere gewoontes en dingen opbergen na gebruik. Mijn ervaring is dat zulke dingen elkaar absoluut versterken.

Vereenvoudig je leven: persoonlijke verzorging

black and brown brush on saucer
Foto door Daria Shevtsova op Pexels.com

Wij moeders stellen onszelf makkelijk als laatste in de rij van mensen om aandacht aan te geven. Het is in onze cultuur ook al snel gezien als overdreven luxe en aanstellerij om een schoonheidsspecialiste, manicure of masseur te bezoeken. Nu houd ik zelf absoluut niet van vreemde mensen die aan mijn lijf plukken, dus de keuze om dat niet te doen is snel gemaakt. Gelukkig kan je een boel zelf doen, met beperkte middelen. Je bent die aandacht waard en je voelt je een stuk beter als je je lijf goed verzorgt.

Het is jammer dat we heel geobsedeerd zijn met de nieuwste trendkleuren en formules van foundation terwijl we erg weinig doen om te zorgen dat de ‘ondergrond’ zo mooi mogelijk is. Waarom heb je een vale teint die je wil bedekken met toner, poeder, foundation en noem maar op? Waarom zou je twee centimeter lange ‘klauwen’ over je eigen nagels willen plakken?

De huisgemaakte mogelijkheden zijn eindeloos maar ik houd het zelf zo eenvoudig mogelijk en gebruik dingen die geen kwaad kunnen als ze door de afvoer worden gespoeld.

Een paar dagen geleden zagen we hier vlakbij een heuse dolfijn driemaal boven het water uitspringen… en dan besef ik eens te meer hoe zuinig we moeten zijn op de aarde. Niets hoeft te lijden omdat ik er beter uit wil zien.

Eenvoudige verzorging voor het lichaam:

‘Drybrushen’ of droogborstelen is echt geweldig. Ik gebruik hiervoor geen officiële borstel maar een schoenpoetsborstel van La Droguerie Ecologique, de achterste op deze foto. Harder dan een babyborstel moet hij niet zijn.

Je borstelt voor het douchen je droge huid vanaf je voeten naar je benen, je armen en je lijf met ronddraaiende bewegingen. Dit is goed voor de celvernieuwing, je vel wordt er heel erg zacht van. Het verstevigt, helpt afvalstoffen afvoeren en het is ontspannend. Het zou ook cellulitis verminderen maar dat heb ik toch al niet (meer) 😀 Hier meer over ‘dry brushing’.

Douchen eindig ik altijd met een halve minuut koud water. Goed voor de bloedsomloop en de weerstand. Na drybrushen en koud douchen voel ik me altijd zo vol energie en ontspannen. Het is magisch 🙂

En soms scrub ik met gewone suiker onder de douche. Koffiedik kan ook, maar dat heeft de neiging om zich in hoekjes te verstoppen. Suiker lost op en is weg. Er zijn allerlei recepten met (kokos)olie als basis voor een scrub, maar ik heb geen zin om daarna een half uur bezig te zijn met het schoonmaken van de douche.

Daarna smeer ik met olie, momenteel avocado-olie, soms met amandel / jojobaolie of walnootolie.

Eenvoudige verzorging voor voeten:

Ongeveer wekelijks neem ik een voetenbad met epsomzout, dat is ontspannend en zorgt dat je wat meer magnesium in je lijf krijgt. Als je zwanger bent kan je last krijgen van kuitkrampen, dit is een ideaal middel hiertegen, maar ook ‘restless legs’ zijn ermee geholpen. Je hebt makkelijk een tekort aan magnesium en dit is een goede manier om het aan te vullen. Vervolgens maak ik ze netjes met zo’n oversized vijl. Als ik iets vies vind, zijn het eeltige voeten. Hu en Br!

Daarna insmeren met olie en dikke sokken aan om het in te laten trekken en oh, zacht en poezelig.

Eenvoudige verzorging voor je gezicht:

Wat je in je lijf stopt, zie je goed aan je huid in je gezicht. ’s Ochtends drink ik een groot glas water, wat appelazijn en een lepel olijfolie. Ik eet nauwelijks suiker of tarwe en drink geen alcohol meer. Koffie beperk ik tot twee kopjes, ’s ochtends. Dit maakt een groot verschil. In de loop van de dag drink ik ook veel water, al dan niet met citroen.

Mijn gezicht doe ik met een mengsel van nootmuskaat en melk. Je gezicht wordt er heerlijk zacht van. Soms scrub ik ook met suiker, maar voeg eerst wat water toe zodat de suiker een beetje oplost. Die grote suikerkristallen op je gezicht zijn namelijk te ruw. Scrubben met havermout werkt ook fijn; gewoon havermout mengen met water en op je gezicht wrijven.

Gezichtmaskers zijn meestal gebaseerd op kaolin klei en water. Met een halve kilo van dat poeder doe je jaren en maak je voor een fractie van de prijs en het afval van ‘gewone’ maskers, je eigen. Recepten genoeg op internet. Dit poeder verwijdert slechte stoffen uit je huid en bevat veel goede mineralen.

Make-up verwijderen doe ik met de ‘oil cleansing method’. Je smeert olie op je hoofd en verwijdert er je make up mee, en dat veeg je af met een doekje met zo heet mogelijk water. Er is heel veel informatie op internet over welke olie voor welk huidtype. Niet elke olie is even geschikt.

Daarna was ik mijn gezicht met Dr. Bronner tea tree-zeep (een klein druppeltje is ruim voldoende) en gebruik ik rozenwater om de laatste sporen te verwijderen. Het is nagenoeg afvalvrij en werkt perfect.

In de zomer gebruik ik factor vijftig op mijn gezicht en hals en anders factor 20. Ik heb een dunne lichte huid en zie er snel uit als een verrimpelde aardappel als ik het niet doe. Niet charmant.

Eenvoudige verzorging voor je haar:

Ik was mijn haar of met roggemeel, of met Urtekram shampoo voor blond haar. Soms smeer ik een eigeel in mijn haar, als masker. (uitspoelen met lauw water, ter voorkoming van omelet in je haar ;)) Er zijn allerlei zelfgemaakte maskers te maken met spullen die je gewoon in je voorraad- of koelkast hebt liggen.

Eenvoudige verzorging voor je handen:

Zorgen dat je handen niet lelijk worden, is het belangrijkste. Water, aarde, schoonmaakmiddelen: niet bevorderlijk. Daarom draag ik tijdens het afwassen, schoonmaken en tuinieren handschoenen. Tip: de duurdere huishoudhandschoenen kopen scheelt je veel, op de langere termijn.

In momenten van ledigheid smeer ik ze in met olijfolie, of handcrème als ik dat toevallig heb liggen. Geregeld geef ik ze wat extra aandacht: eerst goed schoonmaken met een nagelborstel, daarna een ‘badje’ van warm water met olijfolie en eventueel wat etherische olie. Met een wattenstokje kan je je nagelriemen wat op hun plek duwen als je handen een minuut of tien hebben geweekt. Daarna vijl ik mijn nagels en smeer mijn handen in met olie of crème. Je maakt de binnenkanten zachter door de scrubben met koffiegruis of suiker.

Wel… dat was het wel zo’n beetje voor de meest voorkomende dingen 🙂

Vereenvoudig je leven: schoonmaken

In ons huis wordt vrij intensief geleefd. Vier kinderen, twee volwassenen, twee katten, gelegen tussen bos en zee, korte schooldagen en altijd minstens twee mensen thuis: ik maak vaak schoon.

Toch verbaas ik me altijd over de enorme hoeveelheden schoonmaakmiddel bij de supermarkt. Zo veel dingen heb je totaal niet nodig. Sterker nog: één schoonmaakproduct is simpelweg genoeg om alles te doen wat er gedaan moet worden, het is hier altijd schoon.
Niet dettolschoon maar als we onthouden dat bacteriën doden weinig anders doet dan de balans verstoren en de ‘good guys’ uitroeien waardoor de slechteriken meer kans hebben, weten we dat we dat ook niet moeten willen.
Kinderen uit grote gezinnen en boerderijen zijn niet voor niets gezonder dan de dwangmatig gesnoetenpoetste en ontsmette kindertjes van desinfectiemoeders.

Over de schadelijke gevolgen van allerlei gangbare schoonmaakmiddelen is genoeg bekend, dingen met lekkere chemische luchtjes en spullen uit de supermarkt met een merknaam moeten met argwaan worden bekeken. Kies iets van een 100% ecologisch merk als Sonnet en pas op voor gegreenwashte producten zoals ”eco’ van de Action en AH met zijn ‘Puur en Eerlijk’ of hoe het mag heten.

Als je een lekker luchtje in je huis wil, overweeg dat een etherische olie-brander of -verstuiver in je huis. Deze oliën hebben het voordeel dat ze je gezondheid kunnen ondersteunen. Kamille en lavendel kalmeren, tijm en oregano helpen het immuunsysteem bij ziekte en rozenolie helpt bij ‘vrouwenklachten’ rond menstruatie, bijvoorbeeld.

Ik gebruik het volgende:

  • castillezeep voor alles dat schoon moet (ik gebruik een dopje in een oude spuitfles en vul het bij met water)
  • azijn, voor toilet, wasbak, het dweilen van de vloer en als wasverzachter
  • puimsteen, voor watervlekken in het toilet
  • vlekkensponsjes voor de (#%!@) douchewand
  • metalen spons, voor gietijzeren pannen, gootsteen en gasfornuis
  • microvezeldoeken, voor alles (er zijn exemplaren van bamboe in plaats van op oliebasis)
  • huishoudhandschoenen, omdat anders mijn handen verschrompelen. nee bedankt voor ‘werkhanden’

Ik twijfel wel al een tijd over een klein stoomapparaat voor kieren bij ramen, die worden altijd zwart aan de randen, ondanks luchtontvochtiger en dwangmatig ramen drogen. Zeker in de herfst, als alles constant klam is. Mocht iemand daar iets zinnigs over te zeggen hebben, hoor ik het graag.

Naar mijn idee is het schoonmaakmiddel niet echt belangrijk, maar hoe vaak je schoonmaakt wel. Elke avond een doekje door de wasbak zorgt ervoor dat ik die nooit hoef te poetsen. Eens in de week op de keukenkastjes stoffen zorgt dat ik geen centimeter vettig pluis hoef af te bikken met hulp van Mr. Muscle na een jaar. Voor ik boodschappen doe een doekje door de koelkast, maakt het ‘project koelkast schoonmaken’ overbodig.

Uiteraard is het hebben van een routine, een regelmaat dan wel belangrijk.

Castillezeep vind ik een fijn product. Het is vloeibaar, milieuvriendelijk, streept niet (mits je er zuinig mee omspringt maar het is ook zeer zuinig in gebruik) en het maakt goed schoon.
Mijn favoriet is Dr. Bronner (pepermunt of lavendel voor in huis, tea tree voor mijn gezicht), omdat het zo veelzijdig is, maar er zijn meerdere (en goedkopere) soorten.
Je kan er ook je gezicht mee wassen, handzeep of doucheschuim mee maken of een handwas mee doen.

Een rvs emmer, een stapel microvezeldoeken, wat theedoeken, een metalen spons en een fles castillezeep is genoeg voor 95% van de ‘schoonmaakbehoeften’ van ons huis. Lekker eenvoudig toch? 🙂

 

Vereenvoudig je leven: kleding

black framed eyeglasses on white jacket and blue denim bottoms
Foto door Ylanite Koppens op Pexels.com

Ik heb hier al vaak over geschreven, het is zo’n lastig en persoonlijk onderwerp. Maar daarom ook leuk.Hoe je je kledingkast op moet ruimen, daarover zijn al een miljard goede informatieve artikelen en het komt erop neer: behoud wat je echt blij maakt en doe de rest weg.

Heb je eigenlijk niets dat je blij maakt, ga dan eens langs bij een stijladviesdame die je op weg kan helpen met wat past bij jouw lijf en teint zodat je meer gericht en betere kleding kan kopen die je er ook nog eens beter uit doet zien. Iedereen is het waard om de beste versie te zijn van wie ze kan zijn.

Ik ben een voorstander van het kopen van kwalitatief goede spullen omdat daarna het verlangen naar dat ding uit je hoofd verdwijnt. Koop je iets dat niet helemaal naar je zin is, maar ‘zo lekker goedkoop’ of ‘oké voor nu’ blijft de behoefte aan iets echt moois bestaan en  doe je miskoop op miskoop en raken je kasten overvol.
En zo geeft de vrouw die altijd in merkkleding loopt misschien per saldo veel minder uit dan de koopjesjaagster.

Het kan niet altijd, het beste van het beste kopen. En dan nog is het helaas geen garantie voor kwaliteit. Mijn jurk van 95 euro (niet het duurste, maar toch wel een prijs waar je iets voor mag verwachten) rafelt aan beide kanten onder de oksels (waarom daar?) na drie maanden niet heel intensief dragen. Zulke dingen zijn frustrerend. Maar het beste dat je je kan veroorloven binnen je budget of mogelijkheden kan wel.

Ik houd wel een paar dingen in ogenschouw als ik iets nieuws koop.

  • Geen synthetische materialen waar mogelijk: katoen, linnen, leer, wol… prima.
    Polyester e.d.: liever niet
  • Het moet passen bij minstens driekwart van mijn kleren. Een vest in een effen kleur, een zwarte legging of een jurk met een rare print zijn altijd goed. Want:
  • Rokken, leggings, panty’s, schoenen, tas, vesten, sjaal en shirts zijn zwart. Jurken hebben een kleurtje en soms een print. Voor mij is dat fleurig genoeg 😉 Omdat de rest neutraal van kleur is, passen de jurken overal bij.
    Het maakt combineren heel erg makkelijk. Ik houd van zwart omdat het zo veelzijdig is, omdat het er een beetje ‘afstandelijk’ uitziet en omdat het afkleedt.
  • Het is bij voorkeur duurzaam gemaakt of in elk geval zo gemaakt dat ik er lang mee kan doen. Niet altijd maar vaak kijk ik wel wat een merk doet om leed te minimaliseren. Een leren rok kopen bij een bedrijf dat ook bontjassen maakt, doe ik bijvoorbeeld niet. Het is altijd een afweging, maar ik heb liever iets ‘reguliers’ waar ik heel lang mee doe, dan iets ecologisch waar ik toch niet echt weg van ben. Schijnt voor het milieu per saldo ook niet veel uit te maken, maar hoeveel we kopen, wel.

Kies voor jezelf een of twee outfits die je heel graag draagt en koop kleding die hierbinnen past.

Ik draag of een jurk + kousen / legging + vest of een korte leren rok + dikke panty + shirt + vest.
Hierdoor hoef ik me niet te verdiepen in jeans en hun gekke maten, andere soorten broeken, tunieken, truien, coltruien… die dingen zijn simpelweg niet van toepassing.

Van september tot eind april is het winterjassen- en laarzenweer. Om er altijd goed uit te zien als je de deur uitgaat is investeren in een mooie en veelzijdige jas en een paar perfecte laarzen, een investering die het waard is. Ik heb een outdoorjas en nette, lange getailleerde jas en die laatste maakt me altijd zo blij. Ik voel me echt een dame ermee 🙂
Tip: kijk hoe lang je rokken en jurken zijn, en kies een jas die er overheen valt.

Investeren in goede accessoires is ook slim. Als je altijd net-niet dingen koopt, heb je precies dat: veel van wat het net-niet is. (en dan afvragen waarom je nooit tevreden bent met wat je hebt…)
Een kasjmier sjaal is in elk seizoen aangenaam om te dragen, heerlijk warm, gaat jaren mee en verveelt niet, want perfect. Het zelfde geldt voor mooie (gevoerde) leren handschoenen. Ze maken je winterse outfit extra chique, terwijl dikke skihandschoenen volledig afbreuk doen aan wat je ook draagt en fleecevodjes alsnog je vingers bevriezen.

En onthoud: iets sufs aantrekken kost net zo veel moeite als iets moois aantrekken. Waarom zou je jezelf lelijk maken met joggingbroeken, versleten kleding, te strakke of te wijde kleding of kleding die je huid een ziekelijk beige teint geeft? Er is genoeg te vinden dat en vrouwelijk en comfortabel is. (hint: jurk ;))

En wees eerlijk: wat draag je graag en waar voel je je prettig in? De kleding die ik leuk vind om te zien, zijn niet de dingen waarin ik me prettig voel. Ik ben gek op folk / boho / gypsy / hippie-achtige kleding maar eigenlijk alleen om plaatjes van te ‘hoarden’ op pinterest :D. Net als plaatjes van ouderwetsche en kleurrijke interieurs, waar ik niet in zou kunnen wonen.
Ik draag veel liever een Hugo Boss jurk met hoge laarzen. Vroeger maakte ik de fout die aparte kleding wel te kopen maar het niet te dragen. Weten wie je bent en wat bij je past, is een eerste vereiste om miskopen te voorkomen en je goed te voelen met wat je wel  hebt.

Investeer in basiskledingstukken. Uiteindelijk heb je voor een groot deel van het jaar maar zo’n vijftien kledingstukken nodig. Bijvoorbeeld: drie jurken, drie broeken, twee truien, twee vesten en wat shirts. Zorg dat deze dingen, die je keer op keer op keer draagt, volledig naar je zin en van goede kwaliteit zijn. Je zal zien dat je veel minder nodig hebt.
Is het saai? Nee, want als alles bij elkaar past, kan je veel combinaties maken. Daarbij zorgt weinig kleding voor intensief veel dragen en wassen en dus slijtage: het is dan alsnog vaak genoeg tijd voor iets nieuws.

Kies veelzijdige kledingstukken. Een donkerblauwe spijkerbroek past voor de meeste kantoorbanen en voor vrije tijd. Idem met een comfortabele zwarte rok op knielengte met een twinset of een gebreide jurk in een neutrale kleur. Herfstlaarzen met maillot of pumps met een glanspanty erbij en je hebt twee heel verschillende outfits.

Vergeet trends. Je garderobe ‘updaten’ met iets dat dit seizoen ‘in’ is, is zonde van je eigen unieke stijl. Want serieus, als iets twee jaar geleden stompzinnig was, is het dat over twee jaar weer en eigenlijk nu ook. Harembroeken? Cargobroeken? Fluoriserende kleuren? Overal roesjes en kantjes? Sportkleding? Tja…

En vooral: probeer het leuk te vinden. Dat gaat beter als je weet wat je wil, wat bij je past en wat je mooier maakt dan wanneer je maar weer dezelfde vormeloze shirts en broeken koopt die je nu eenmaal altijd koopt. Het moet je mooier maken, niet chagrijnig 😉

Vereenvoudig je leven: administratie.

Oh, de gruwel van al die mappen met eindeloze polissen, papieren, documenten en bankafschriften… Vroeger hadden we wel tien mappen vol. Het huis en de hypotheek, rekeningen, pensioenen, loonstroken, facturen… het was vreselijk. Ik liet het altijd te lang liggen en was dan weer een paar frustrerende uren aan het zoeken en opruimen.

Toch is het minimaliseren van deze papierberg zeer aan te raden. Er kan zo veel weg!

Ik heb nu nog één map. We hebben geen koophuis, en dus geen gemeentelijke belastingen, extra verzekeringen en correspondentie van de bank. De overheid stuurt praktisch alles digitaal. Pensioen wordt automatisch via de overheid geregeld. Verzekeringen lopen via internet. In de map zitten brieven van de Nederlandse belasting, onze verblijfsdocumenten, diploma’s, pensioenoverzichten en telefooncodes.

Wat weg kan? (vind ik, natuurlijk moet je je eigen gezonde verstand bewaren bij wat je weg doet)

  • Alles wat je ook digitaal hebt (sla voor de zekerheid af en toe een kopie op op je eigen computer)
  • Begeleidende brieven
  • Polissen van verzekeringen die je niet meer hebt
  • Vervallen polissen van verzekeringen die je nog wel hebt
  • Begeleidende brieven
  • Meuk van oude werkgevers, op je jaaropgaven na van de jaren die je moet bewaren
  • Concepten van hypotheekoffertes en koopaktes (sowieso, concepten)
  • Papieren van huizen die je niet meer hebt, als de bewaartermijn verlopen is
  • Jaarlijkse pensioenopgaven, als de bewaartermijn verlopen is
  • Offertes
  • Facturen van de energiemaatschappij
  • Facturen van spullen die je (online) hebt gekocht
  • Garantiebewijzen die verlopen zijn
  • Handleidingen die je nooit gebruikt
  • Bankafschriften als je internetbankiert
  • Diploma’s die nu niets meer voorstellen of die verlopen zijn
  • Alles van de belastingdienst, als de bewaartermijn verlopen is
  • Oude uittreksels (waar je sowieso een nieuw exemplaar van moet hebben als je het nodig hebt)
  • Oude aanvraagformulieren
  • Correspondentie over kwesties die zijn afgewikkeld

Verder:

  • Kleine pensioenen die minder dan 500 euro per jaar uitkeren, kan je afkopen. Je krijgt dan in een keer het bedrag op je rekening. Mocht je weten dat je pensioen laag zal zijn, is dat geen goed idee.
  • Let erop dat je geen dubbele verzekeringen hebt, zeg ze op
  • Als je gekke verzekeringen hebt (wij bleken een verzekering te hebben die het gat tussen WAO en het gebruikelijke loon dekt bij ziekte), kan je deze wellicht afkopen. Stel simpelweg een vraag via de mail aan de verzekeraar, mits je deze verzekeringen niet nodig hebt, uiteraard
  • Documenten scannen is niet nodig, met een telefoon of gewone camera maak je simpelweg een foto van het document. Ik gebruik de app clearscanner voor documenten die ik moet scannen en ben daar tevreden over
  • Onthoud dat je 99% van de papieren nooit meer nodig hebt als je ze eenmaal hebt ontvangen
  • Houd voor in je map met administratie een insteekhoes en verzamel daarin alle documenten voor je belastingopgave. Scheelt zoeken als het die tijd weer is
  • Neem meteen actie als je papieren ontvangt. Vaak maak ik simpelweg een foto en gooi het bij het oud papier, zeker als het simpelweg een geheugensteuntje is
  • Onthoud dat bijna alles ook bij de andere partij in de archieven staat. Mocht je een keer een jaaropgave te veel hebben weggegooid, heeft je werkgever of diens accountant heus wel een kopietje
  • Consumeer zo min mogelijk: hoe minder spullen met garantie, verzekeringsdocumenten, ingewikkelde koopovereenkomsten, leningen en verplichtingen je hebt, des te minder heb je te administreren, op te bergen en te bewaren
  • Denk na voor je iets uitprint. Doe alsof de printer er niet is. Is het echt nodig?

Je hypotheek begrijpen

Zo veel mensen gooien elke maand enorme bedragen weg omdat ze hun hypotheek niet begrijpen en hun kop in het zand steken. Veel mensen zitten nog vast aan een woekerpolis, zonder dat te (willen) beseffen. Dat is zo zonde van je geld!

Het is niet leuk, je hypotheekpapieren lezen en erachter komen dat je geld in een bodemloze put gooit, dat je het beloofde eindbedrag nooit gaat halen omdat er geen 10% jaarlijkse winst op aandelen wordt gemaakt. Dat een groot deel van je betaalde premie opgaat aan ‘administratiekosten’ en je aan het einde van de dertig jaar nog een restschuld hebt van een ton.

Maar beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald. Zoek een goede accountant of adviseur, een die niet is verbonden aan een bank of een andere instelling maar een die volledig jouw belang voorop heeft staan. Zijn of haar uurprijs is misschien hoog, maar wat is 500 euro als je er tien keer zo veel mee bespaart? Als je daarna lekker kan slapen omdat je je hypotheek wel begrijpt en wel helemaal hebt afgelost aan het einde?

Op internet is genoeg te vinden over woekerpolissen, ontwoekeren en oversluiten. Blijf er niet over piekeren maar neem actie, zeker nu de rentes laag zijn. Laat je goed voorlichten, lees kleine lettertjes en stel vragen aan de hypotheekverstrekker over dingen die je niet begrijpt.

Dat geldt trouwens voor alle dingen waar je geld voor betaalt: zorg dat je weet wat je precies betaalt. ‘Ons uiterst betrouwbare mannetje zei dat het goed was, dus ik maak me er niet druk om’ is naïef en dom want je zal de eerste niet zijn met zo’n mannetje dat na jarenlang zijn zakken vullen met jouw onwetendheid, niet thuis geeft bij problemen.

Slik de bittere pil, bijt door de zure appel heen: over een paar maanden ben je blij dat je het hebt gedaan en aan het einde van de looptijd kan het het verschil zijn tussen aangenaam leven en net rond kunnen komen.

-Happy shredding ;)-