Hoe we geld besparen.

Er zijn veel dingen die we doen -of niet doen- die geld besparen. Ik sta er doorgaans niet echt bij stil.

Maar vandaag bijvoorbeeld:

Wasgoed, jeej!

Ik doe de was. Wasmachine vol-maar-niet-te. Op twintig graden wordt een gewone, normaal vuile kledingwas prima schoon. Ik heb poederwasmiddel van sonett dat ik anderhalf jaar geleden met ‘black friday’-korting kocht met 40% korting.

De stekker is ergens achter de droger gevallen en ik vond dat wel een goede reden om hem helemaal niet meer te gebruiken en droog nu alles gewoon aan de lijn of aan kledinghangers aan een roede boven de houtkachel.

Kombucha maken

Ik maak geregeld kombucha. Eerst gebruikte ik losse potten maar tegenwoordig heb ik een groot vat met een kraantje onderaan. Ideaal! Er groeit een monsterlijke scoby bovenop šŸ™‚ Er zijn allerlei manieren om het te maken en ik zal binnenkort eens een stukje erover schrijven. Het is namelijk heel eenvoudig en heel erg lekker. Gezond, bovendien. Een heel gezonde, bijna gratis vervanging voor frisdrank šŸ™‚

Elke week maak ik twee liter sterke zoete thee om hem bij te voeren.

20190222_114652

Goedkope thee

Hiervoor kan je elke groene of zwarte thee gebruiken. Ik vind Earl Grey heel erg lekker. Als thee maar ook in kombucha. Ik koop losse thee en doe daar een kleine eeuwigheid mee. Het kost 6.50 voor een halve kilo. Hier in Nederland te koop.

Alles opmaken, dan pas nieuw kopen.

Ik maakte de groentenla zo goed als leeg. Als ik denk dat ik ‘niets’ meer in huis heb, blijkt er vaak nog voor dagen te liggen. En ik vind het heel makkelijk om voor een paar dagen eten op voorraad te hebben.

Weekmenu maken

Hiervoor maakte ik een weekmenu, ik houd me er niet echt aan maar het geeft me een goed idee van wat ik nodig heb; in dit geval niet heel veel. Kaas voor op de pizza, eieren, gehakt voor hamburgers (we hebben een burgerdag, ik maak voor mij en de kinderen vegaburgers en voor de man een van koe), kipfilet, bacon voor door een salade en kulturmelk. Dat laatste kost de helft van yoghurt maar is nagenoeg hetzelfde.

Eieren kopen we bij de toko, die eieren verkoopt van scharreleieren van een boer (zijn kippen dan) uit de buurt, 30 stuks voor 60 kronen, 6 euro. De verpakking kan je terug inleveren.

20190222_143225

Ik maakte knolselderij-roomsoep met een lelijk eindje prei, een restje boter, twee aardappels, een zielig stukje bloemkool en een knolselderij (duh). Van de rest van de prei maak ik een soep voor bij de lunch voor mezelf.

20190222_115618

In de soep gaat wat melk. Biologische volle melk met 40% korting is goed, ik sla altijd gewoon alles in wat er ligt. De schillen van alle groenten en fruit bewaar ik en gooi ik eens per dag in de bokashi-emmer.

20190222_122606

En ik bakte brood. Inmiddels ruikt het hier heel erg lekker. Het recept zal ik binnenkort delen. Het is zo makkelijk te maken en voor 2 euro maak ik drie perfecte broden.

20190222_125349

En dan moeten we nu nog even om olie voor de motor. Natuurlijk precies de olie die we niet hebben staan, maar het is beter dan ervoor naar de garage moeten omdat er ‘iets in het display staat’ šŸ™‚

Vanavond maken we zelf pizza, onze vrijdagavondtraditie sinds we niet meer bij een fatsoenlijke pizzabezorger in de buurt wonen. Zelfgemaakte wijn erbij…. het leven is goed.

 

Advertenties

Een levend huis.

bird wall animal farm

Ik houd veel van een ‘leeg’ huis. Licht, kalm, opgeruimd, alles op zijn plek en geen rondslingerende dingen. Zo heerlijk! Niets om me druk om te maken.

Maar nu het lente wordt gaan de dingen weer leven. Buiten en binnen. Ik houd van bijna alles dat leeft en ik heb zo veel zin om allerlei dingen te gaan zaaien. Ik kreeg van mijn lieve buurvrouwvriendin uit Nederland vandaag zaden voor kruiden opgestuurd en in de loop van vorig jaar kreeg ik van meerdere mensen zaden opgestuurd voor tal van plantjes: stokrozen, olijfkomkommer, palmkool, melde… Bij de Bolster bestelde ik nog wat zaden voor erwten (of zijn de erwten de zaden en bestelde ik erwten?) en dingen als rucola, mesclun en bijenbloemetjes.

Het liefst begon ik morgen maar als de komende twee maanden wat minder zomers zijn dan de laatste week, heb ik weinig meer gekweekt dan een berg schimmelende plantenzaden dus ik begin met wat makkelijke dingen zoals gedroogde erwten (de kiemen eet je als sla) en sterrekers.

Ik probeer de overgebleven kamerplanten weer nieuw leven in te blazen.Wat nieuwe aarde, grotere pot…. Niet alles overleeft de winter.

In de kas vond ik een muntplant met nieuwe uitlopers. Ik heb hem verpot en hopelijk wil ie in de -koele- keuken wat verder uitlopen. Ik heb zo veel zin in thee met verse munt!

Ik ben weer begonnen met bokashi maken. Dat is eigenlijk fermentering van keukenafval. Een soort heel snelle vorm van compost maken.

Altijd staat er hier wel iets te fermenteren of te gisten. Een brood, een ton bier, wijn en een vat kombucha, bijvoorbeeld. En groot is het plezier van zelfgemaakte chocoladetaart, pizza of zulks.

Om het huis is het druk met vogels die we bijvoeren met zonnebloempitten en doppinda’s. En ‘onze’ meeuw is weer terug. Die komt hier al sinds we hier wonen en we herkennen haar -vorig jaar zat ze hier met twee schreeuwlelijks van jongen- aan een gescheurd zwemvlies aan haar linkerpoot.

white and gray gull on white surface under white cloudy sky at daytime

Alles dat ik zelf kan maken, hoef ik niet te kopen. Deodorant, tandpasta, zalf voor geĆÆrriteerde velletjes, schoenpoets, aanmaakblokjes voor de kachel of granola: zelfgemaakt is fijner en mooier en beter door de lagere prijs, de kennis van de ingrediĆ«nten en omdat ik het zelf kan verpakken in een hergebruikte glazen pot in plaats van in lelijk plastic. En de voldoening van het zelf maken, uiteraard.

In plaats van de tulpen die ik zag liggen voor weinig (ik hartje tulpen) knip ik buiten een paar berkentakken. Die lopen binnen al snel uit met prachtig fris groene blaadjes en zijn niet binnen vijf dagen uitgebloeid. Samen met de kinderen naar buiten en mooie takken vinden is echt leuker dan een bos in plastic verpakte bio-industriebloemen kopen.

Als je dingen zelf maakt en zelf doet word je huis meer dan een plek waar je bijkomt van je werk en naar de tv staart. Misschien zelfs een plek die je niet wil ontvluchten zodra je die kans hebt šŸ™‚

Vrijheid en consumeren.

William Godwin, de vader van Mary Shelley (de auteur van Frankenstein) schreef in 1793 een boek, Enquiry Concerning Policital Justice. En zoals zo vaak zijn woorden die meer tweehonderd of tweeduizend jaar geleden geschreven werden, nog even actueel.

They may be divided into four classes: subsistence; the means of intellectual and moral improvement, unexpensive gratifications and such gratifications as are be no means essential to a healthful and vigorous existence, and cannot be purchased but with considerable labour and industry…..

…. But in the meantime, it is unavoidable to remark the inferiority of this class to the three preceeding. Without it we may to a great extent, activity, contentment and cheerfulness. And in what manner are those seeming superfluities usually produced? By abridging multitudes of men, to a deplorable degree, in points of essential momeny, that one man may be accomodated, with sumptuous yet strictly considered, insignificant luxuries.

Ja, ook tweehonderd jaar geleden al. In een tijd waarin stromend water alleen buitenshuis te vinden was, net als een toilet. Waarin nieuwe schoenen kopen een vijfjaarlijks kwaad was in plaats van een tijdverdrijf. Maar er verandert eigenlijk weinig.

Er zijn vier categorieƫn volgens deze meneer Godwin:

  • Levensonderhoud. Je huis, brandstof om te koken en voor warmte, noodzakelijke kleding en schoenen, gezond en voedzaam eten.
  • Intellectuele en morele verbetering. Alle goede maar bijna gratis dingen in het leven. Goede boeken. Fijne gesprekken. Wandelingen. Meditatie. Tuinieren.
  • Goedkope geneugten. Goed eten. Wijn en bier -al dan niet zelfgemaakt- en je kinderen zo nu en dan een ijsje toestoppen.
  • Bevredigingen die niet essentieel zijn voor een gezond en krachtig bestaan en alleen kunnen worden gekocht dankzij ‘slavenarbeid’ en industrie. Practisch alles waar we zo gek op zijn tegenwoordig. Goedkope kleding en slechte schoenen gemaakt door kinderen, televisies en telefoons vol met door slaven gedolven grondstoffen, meubels waarvoor oerbossen worden gekapt, cosmetica met foute palmolie en nog meer luxe dan goed voor ons is etc.

Het zijn die laatste dingen die het leven duur maken. Als je je aandacht richt op de eerste drie heb je bijna automatisch een rijk en behoorlijk vrij leven. Streef je als zo veel anderen vooral dingen na uit die vierde categorie dan ben je tot in lengte van dagen bezig met het proberen te stillen van een niet te stillen behoefte. Want er is altijd meer en beter….

Misschien blijven we altijd bezig omdat die vierde categorie ons eigenlijk helemaal geen genoegen geeft maar we dankzij reclame, tijdschriften en andere gemanipuleerde invloed denken dat dat uiteindelijk wel het geval zal zijn, als we maar een keer de goede spullen te pakken kunnen krijgen.

Het leven is goed als je kan genieten van gratis, of bijna gratis dingen. Wandelen kost niets, leuk gezelschap kost weinig, met weinig materieel bezit hoeft huisvesting geen drie ton te kosten, dingen zelf maken is veel leuker dan anderen het voor je laten doen al kunnen ze het beter.

Boeit het wat de buren vinden van je auto of je gordijnen? Dat je collega’s je in maximaal drie verschillende outfits zien, als het ze al opvalt? Is de mening van familie over waar en hoe je woont belangrijk? Doet het er iets toe dat je niet op vakantie gaat? Is een opmerking van een kennis over het feit dat je niets zit te doen op je balkon een probleem?

Nee joh šŸ™‚

Waarom zou je je druk maken om een nog beter huis, een iets betere auto, dure siervoorwerpen, een twee gram lichtere racefiets, andere tegels in je tuin of een promotie met nog meer verantwoordelijkheid als je eten op je tafel hebt voor jou, je gezin en fijne vrienden en je de tafel onder een dak kan zetten?

Het leven is niet zo ingewikkeld als we het maken. De kooi staat open. Je kan eruit en dat hoef je niet te doen door eerst vijfenveertig jaar te ploeteren.

Layout 1

Wintervakantie.

Het is wintervakantie. Gelukkig is iedereen weer beter. De oudste slaapt nu bij een vriendinnetje en morgenochtend komen ze samen deze kant op.

Gisteren gingen we pĆ„ tur met de buren. ‘Neem je badpak mee’ werd er nog gezegd. Gek genoeg zit zwemkleding meenemen half februari niet zo in mijn systeem. En het was bij de resten van de een deel van de Duitse Atlantische kustverdediging uit WOII waar bovendien in 2014 een duiker is omgekomen.

Bischen unheimisch jah.

Iemand DĆød SnĆø gezien? Dead Snow? Ja precies. Je moet voorzichtig zijn.

We hebben wel afgesproken om van de week hier voor de deur een frisse duik te nemen. Dat is echt vreselijk om te gaan doen, maar zo heerlijk om gedaan te hebben!

20190217_152559

Dit is op dezelfde plek, een foto vanaf de andere kant. Ergens half augustus.

Ook dan is er geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om daar het water in te gaan. Hu!

20170909_124013

Op zoek naar een goede plek om te grillen. Nee we zagen echt niets, haha.

20190217_140042

Gevonden!

Het was echt druilerig, ijskoud en winderig weer. Maar mensen gaan hier gewoon wel naar buiten. Goed gekleed. Houtblokken en aanmaakblokjes mee. En dan grillen op de plek waar 70 jaar geleden een gigantisch kanon stond.

Dan smaken ‘pĆølser’ ook wel echt heel erg goed. Ik had wafels gebakken, die met wat overgebleven hagelslag ook goed in de smaak vielen.

20190217_142610

20190214_154622

Vandaag ging ik wandelen. Ik probeer elke dag minimaal 3,5 a 4 kilometer te wandelen. Dat is zo’n 5000 – 6000 stappen. Het doel is 10.000 en dat haal ik meestal wel met wat ik gewoon op een dag doe.

Vandaag kwam ik een varkentje tegen. Hij kwam naar me toe, kauwde wat op mijn laarzen en jas en besloot met me mee te lopen. Ik hield mijn hart vast want voor auto’s de weg over schieten bleek -naast textiel kauwen- ook een hobby van het beestje.

Er reed iemand van de kommune langs die stopte en ik vroeg of het varken van iemand was. ‘Ja, diegene woont hier in de buurt en het varken wandelt hier graag.’

Dus.

Dat je niet denkt dat het apart is, ofzo.

Drie stappen later stopte er een auto met een vrouw erin. ‘Ben je pĆ„ tur of wil je meerijden?’ Mensen bieden het wel vaker aan als we lopen te wandelen, vooral als het regent. Of toen ik een tijdje terug met de kinderen in het dorp op de man stond te wachten. Iemand van het eiland herkende ons en vroeg of we mee wilden rijden. Hoe ongelofelijk aardig is dat ā™„

20190218_150932

20190217_140002

20190215_141056

20190215_143054

En daarom is hier wonen gewoon elke dag weer geweldig.

Weekend.

De kleine kindjes zijn nog steeds een beetje grieperig. Het ene moment lijkt er niets meer aan de hand, het volgende moment storten ze in. Tegen het hoesten geef ik ze heemstwortel. Dat is vrij makkelijk naar binnen te krijgen; ik doe twee theelepels gedroogde heemstwortel (onder meer te koop bij pit-pit.com) in een glas water en laat dat een halve dag trekken. Daarna zeef ik het en meng het met water en wat limonadesiroop. Verder moeten ze gewoon uitzieken.

Voor vanavond -we krijgen eters- heb ik lang in de keuken gestaan. Wat ik heb gemaakt:

  • Sambal goreng boontjes
  • SatehĀ Dit is echt het beste recept dat ik ken. Ik bak het in de oven.
  • Tomaat – eiersalade, losjes gebaseerd op dit receptĀ Ā (ja, ik vind de meeste recepten op smaakmenutie super)
  • Nasi (fijn gesnipperde ui bakken, twee eieren toevoegen en bakken, drie tenen knoflook aanbakken en vervolgens gekookte en afgekoelde rijst erbij)
  • Een hele plaat zelf afgebakken kroepoek. Gebakken kroepoek in zakken is echt een van de ergste vormen van afzetterij. Met een zakje ongebakken kroepoek van de toko van drie euro maak je ongeveer vier kuub kroepoek.
  • Sambal. Zelfgemaakt. Ik zal eens een recept maken met foto’s, maar ik hak een ui fijn en bak die aan in ruim olie, voeg trassi, een beetje suiker, knoflook en een stuk of twintig in grove stukken gesneden peper toe. Dat laat je een minuut of twintig pruttelen en vervolgens haal je even de staafmixer erdoor. Klaar!
  • Fruitsalade
  • Wortel -sesamsalade. Drie wortels in lange plakjes snijden met een dunschiller en een dressing maken van drie theelepels sojasaus, een theelepel sesamolie, een theelepel azijn, eventueel een beetje suiker en een eetlepel sesamzaad

Nog wat linkjes:

 

Noorwegen duur? Aflevering 428 – Boodschappen

Mocht je je afvragen of het dagelijks leven een beetje te betalen is als je van plan bent te emigreren en hoe het dan zit met boodschappen heb ik de kassabon gefotografeerd van een keer boodschappen doen.

Spannend!

Wat kosten dagelijkse boodschappen in Noorwegen? (daar waar mensen wonen, niet in een buurtsuper)

Allereerst: het bedrag is hoger dan normaal. Dat komt omdat:

  • De kaas helemaal op was. We kopen Nederlandse en Noorse. De kinderen willen de Noorse, wij vinden het nergens naar smaken maar gebruiken het wel op de pizza
  • Ik een pyjama voor de kleinste kocht van 149 kr. (het is zo’n supermarkt waar je ook fietsen, verf en vuurkorven kan kopen)
  • De biologische melk 40% was afgeprijsd en ik tien pakken meenam: prima in teĀ  vriezen en op gaat het toch wel
  • We een halve liter slagroom kochten omdat we roomijs zouden maken. Nu de helft van het gezin ziek lag te zijn, heb ik het maar in de vriezer gegooid. Dat kan best zo lang je het niet wil kloppen
  • Ik nam extra veel fruit mee, dat was in de aanbieding. Het meeste houdt zich wel een tijd goed in de koelkast. De siroop die we kochten is voor heel af en toe maar was goedkoop en is een van de weinige soorten zonder aspartaam of andere shit

En verder:

  • Gezien het gedoe van de laatste dagen doe ik nog wel even met deze spullen. Lang leve wintergroenten: oneindig houdbaar. Of in elk geval een dag of tien in dit geval
  • Dingen als vlees, koffie, feta en zulks koop ik of elders of alleen in goede aanbiedingen

De prijzen zijn in euro’s (ik schreef guldens, stom is dat): delen door tien voor het gemak.

En Ƅngl staat voor Ƅnglamark, het biologische eigen merk van Coop.
X-tra is het lowbudgetmerk, een soort Euroshopper

DSC00835DSC00836

Voorbereiden op het ergste?

Wat betreft de kinderen opvoeden doe ik maar wat, al is het maar omdat elk kind een andere opvoeding vereist en er geen gouden methode is. Van alle opvoedtips is volgens mij ‘werk aan jezelf en niet aan je kind’ de meest waardevolle die ik ooit las.

Iets anders geldt voor het fysiek: dat werkt bij elk kind hetzelfde. En de gevolgen van op dat gebied niet weten wat je moet doen op het verkeerde moment, zijn wat groter.

Zo at mijn vader toen hij een peuter was eens een stuk vis met de vishaak er nog in. Mijn oma rende gillend rond maar een wat koelbloediger tante verwijderde de haak uit zijn keel en deelde mede dat kabeljauwtje spelen een stompzinnig idee was.

Een fatsoenlijke EHBO-doos is ook nooit weg.

Het is wel een goed idee om te weten wat je moet doen als je kind vingerhoedskruid of chloor op heeft, zich verslikt heeft (dat doen ze vaak zonder dat je het merkt, ook als ze wat ouder zijn), bewusteloos onderaan de trap ligt na een val of schuimbekkend en blauw liggen te stuiteren. En ook al heb je je eigen huis veilig gemaakt, niet elk huis waar je kind komt is dat ook.

Het is eigenlijk best gek dat in een kantoor met twee volwassen en weldenkende mensen je een BHV’er en een reserve BHV’er nodig hebt maar dat we als ouders over kinderen een stuk minder moeilijk doen.

Maar ongelukken zitten in kleine hoekjes. Ze oudste heeft haar tanden gezet in een vaatwasblokje, de jongen is een paar jaar geleden bijna gestikt in een stukje meloen dat de verkeerde afslag nam en de kleinste die nooit iets in haar mond stak besloot met zes maanden op het strand een kurkdroog plakje half verkoold berkenhout te proeven dat vervolgens bleef steken in haar keel. Ondanks dat ze op een kleed lag.

En toen hadden we dus de koortsstuip. Het was behoorlijk angstaanjagend maar gelukkig wist ik wat het was en dat behalve naar om te zien, doorgaans onschuldig is. Ik heb haar op haar zij gelegd en afgekoeld met een natte lap.

Bij de oudste heb ik haar mond leeggehaald en uitgespoeld onder de kraan, de jongen heb ik geheimlicht en de kleinste hebben we min of meer ondersteboven gehouden en vingers in haar keel gestoken tot ze ging overgeven, waarna ook het stukje hout meekwam.

Precies weten wat je moet doen is lastig. Een verslikking verhelpen oefen je niet zo makkelijk, je moet er maar op vertrouwen dat je het goed doet. Toch is het volgens mij erg belangrijk om een idee te hebben wat je ongeveer moet doen.
Naast gewoon je verstand gebruiken en kleintjes geen druiven geven of zonder begeleiding met water laten spelen natuurlijk. En het meest veilig is het om helemaal geen chemische shit te bewaren op plekken waar je kind ooit komt. Of om het helemaal niet in huis te hebben.

Lees handige tips. Kijk wat youtubefilmpjes met instructies bij stikken, verslikken of verdrinken, wat ze ook kunnen in een paar centimeter water. Weet wat een stabiele zijligging is. Doe desnoods een cursus kinder-ehbo.

Bedenk dat het kan gebeuren. Zie het voor je hoe het kind stikt en hoe jij reageert. Het is eng en ‘je moet er niet aan denken’ maar dit zo nu en dan in je hoofd afspelen maakt het minder eng als het een keer echt gebeurt en die kans is gewoon groot.

Weet waar je spullen liggen zodat je geen uur op expeditie hoeft naar spullen. Vertrouw niet op apps of op je telefoon, zeker niet voor op het moment dat het gebeurt.

Wees als een padvinder: altijd voorbereid šŸ™‚