Het leven na minimalisme.

Oh, de dingen die ik niet had. Of heb. Veel 😉

Allereerst: ik verwacht dat mensen vast kritiek hebben op het feit dat ik een andere weg insla na jaren van minimalisme. Al een tijdje had ik het idee dat er iets niet klopte. Meestal was opruimen dan een prima hulpmiddel om mijn geest weer op orde te krijgen. Toch: steeds vaker was het dat niet.

En wat doe je dan: meer van hetzelfde proberen en een andere uitkomst verwachten 😉
Ja, volgens Albert Einstein de definitie van idioterie.

Ik las nog eens een boek over minimalisme en dacht: jaaahaa. Het zal wel. Toen bedacht ik: ik koop een half jaar niets, dat lost het probleem wel op. Maar toen ik het gepubliceerd had, dacht ik: ‘werkelijk?’

De dag erna trok ik mijn grijze jurk aan. Hierin zat een grote vlek die er niet meer uit wil. Mijn andere jurk was een volle maat te groot en lubberde aan alle kanten.
‘Je laarzen zijn helemaal scheef afgesleten’ merkte de man vervolgens op. Ik keek rond in mijn huis en miste levende dingen. Ja, kinderen zat natuurlijk maar… Het leefde niet meer voor mij, terwijl ik daarvoor de leegte kalmerend en rustgevend vond.

Tien jaar minimalisme en besparen hadden me ervan overtuigd dat alles dat niet essentieel was te duur of overbodig was en vermoedelijk allebei. Maar is dat zo?

Wil ik zo blijven leven?

Ik heb weinig nodig, hoe dan ook. Ik hoef geen kast vol kleding, tien paar schoenen en een huis vol rommel.

‘Perfectie is bereikt niet als er niets meer toe te voegen is, maar als er niets meer weg te halen is’.

Wel, het enige dat ik nog weg kon halen was mijn bank. Bij wijze van spreken. Maar perfect voelde het niet. Niet meer. Het voelde niet meer bevrijdend, het voelde beklemmend.

Minimalisme was een perfecte strategie om de gekke jaren met vier kinderen zeven jaar en een emigratie te overleven en daarbij mijn hoofd niet te verliezen. Maar het moet dat blijven: een strategie. Een middel. Geen doel. En ik wilde aan mezelf bewijzen hoe minimalist ik wel niet was, voorbij het punt dat het me nog geluk bracht. Of dat het het leven makkelijker maakte: wat is de lol van nog een half jaar in de grote jurken met vlekken lopen, of in scheef versleten laarzen? Wat was het punt nog van een leeg huis?

Nou, niets.

Mezelf en anderen dingen ontzeggen voor het doel van minimalisme, anti-consumentisme, milieuvriendelijkheid of wat het idee ook was: dat wil ik niet meer. Dan maar iets meer ‘rommel’. Iets meer om te onderhouden. Iets meer om aandacht te geven. Ik heb toch verder niets te doen heel de dag 😉

Ik gaf mezelf -en mijn gezin- toestemming om wat meer dingen te hebben. Mezelf wat vaker iets toe te staan. Gewoon, omdat ik er zin in heb. Omdat het kan. Gehecht aan spullen ben ik toch niet, maar ik kan er wel meer van genieten. Van planten, wat extra kandelaars, een mooie lamp of een fijn kookboek op de plank want al maak ik niet alle recepten, het geeft me wel inspiratie. En wat de kinderen betreft: dan kopen we maar een keer een kastje erbij voor hun meuk.

Ik stopte met me druk maken over elk klein dingetje dat ik deed. Elke autokilometer was er een te veel, tampons gebruiken of wortels in plastic kopen een milieudelict, ik voelde me schuldig als ik dan iets nieuws kocht en dat is geen fijne manier om te leven.

Ja, ik weet dat mensen honderd jaar geleden nog veel minder hadden en ook een goed leven hadden. Ik weet dat alles dat we doen, invloed heeft. Maar ik weet ook dat mijn invloed op de dingen, praktisch nihil is. Dat ik de wereld niet verbeter door een eindeloze guilt-trip mijnerzijds.

Mijn nieuwe aanpak: Ik blijf bewust. Ik kies waar mogelijk voor de milieuvriendelijker variant. Ik blijf trouw aan mijn capsule-wardrobe, een huis zonder rommel en zulke dingen. Ik koop niet meer dan nodig. Maar mijn definitie van ‘nodig’, die mag wel wat ruimer 😉

Iets minder Tante Marietje, en iets meer Opa Jan 😀

(uit het boek ‘Opa Jan maakt zijn huis schoon’ van Marius van Dokkum. Een grote favoriet alhier, en onder meer hier te koop. Ook leuk voor grote mensen ;)))

img_20191015_094031

img_20191015_094013

img_20191015_094041

img_20191015_094054

Vrouwelijkheid omarmen in een mannelijke wereld.

pink tulip flowers with white background
Foto door Creative Stash op Pexels.com

Als ik zo om me heen kijk, zie ik weinig respect voor het typisch vrouwelijke. Wat vrouwelijk is, wordt -door vrouwen, zelden door mannen- weggezet als zwak. Verzorgend voor je gezin: onderdanig. Zacht: zwak. Bescheiden: nietszeggend. Fatsoenlijk: preuts. Niet geschikt om op de werkvloer met mannen te concurreren: onambitieus. Gevoelig: sneu, grow a pair!

The future is female. Serieus? Door ons te gedragen als… mannen?

Curieus.

Als ik om me heen kijk en ik zie de vrouwen gekleed als mannen, zonder een greintje vrouwelijkheid en ik zie mannen in skinny jeans met smalle schoudertjes en potbelly’s door hun v-halsshirtjes weet ik het: we zijn niet op de juiste weg met zijn allen.

We moeten vrouwelijkheid omarmen als vrouwen en mannen weer mannen laten zijn, als we een toekomst willen.

Ik heb het idee dat de tegenbeweging groeit. Ik zie steeds meer slimme jonge vrouwen die blogs en youtubekanalen beginnen waar ze vertellen over hun ‘reis’ terug naar hun vrouwelijkheid. Want laten we wel wezen: die moeten we helemaal zelf vinden. Onze ouders, onze scholen en onze hele maatschappij laten weinig ruimte voor traditionele vrouwelijke kwaliteiten.

Als je voor je gezin -al dan niet met kinderen- wil zorgen, moet je je verantwoorden en opmerkingen aanhoren over hoe je op je veertigste met lege handen staat als blijkt dat de man het liever met de secretaresse doet. Vertellen wat je dan heel de dag doet. Vrouwelijke eigenschappen worden -juist door veel vrouwen- bestempeld als minderwaardig.

Feminisme promoot masculiniteit.

Feminisme is anti-vrouwelijkheid, anti-gezin en anti-traditie.

Want alle mensen in de 120.000 jaar voor ons, wisten van niets. Met hun gekke rolpatronen en cultureel bepaalde genderrollen.

Haha.

Ik voel me zo veel beter nu ik me vrouwelijker gedraag, dan toen ik dat nog niet deed. Ja, ik was altijd al een vrouw, maar vrouw zijn en vrouwelijk zijn, zijn twee verschillende dingen. Een jurk aantrekken of je hoofd vol make up, maakt je absoluut geen vrouw.

Ik probeer mijn zintuigen meer te gebruiken. Met geuren, mooie dingen waarderen, betere muziek luisteren en boeken lezen die de geest verrijken. Ik probeer rustiger te praten en minder grove dingen te zeggen. Meer attent te zijn. Mijn omgeving zo mooi mogelijk te maken. Mezelf mooier te maken, binnen de mogelijkheden die de natuur me heeft gegeven. Mijn huis zo schoon mogelijk te houden. Mijn kinderen zo goed mogelijk op te voeden, met goede (tafel)manieren en een andere boodschap in de oren geknoopt dan die de maatschappij ze door de keel schuift. Ze zien hoe je een gelukkig huwelijk hebt en hoe gelukkig zij zelf zijn dat ze niet naar SFO hoeven. Ik kom erachter dat ik gelukkiger ben als ik zorg voor mijn gezin. Ik houd ervan om mooie dingen te maken, van mijn dagboek tot pizza’s 😉 Ik geniet echt meer van het leven.

Helaas ziet de maatschappij dit soort dingen allemaal als oppervlakkig, in tegenstelling tot hard werken voor een baas, onafhankelijk zijn (oh, de mythe van de onafhankelijkheid…), leren hoe je je nog beter in kan zetten voor baas en klant, verre reizen maken en andere Grootse en Meeslepende Dingen doen.

Maar ik weet dat het juist hier is, thuis, in mijn ziel, waar mijn kracht zit. Dat is waaruit ik groei. Mezelf ontwikkel. Een beter mens wordt, voor iedereen. Mijn vrouwelijke kant omarmen is het beste dat me is ‘overkomen’ de laatste jaren.

Meer geluk in (met) mijn huis.

pink flowers in white vase
Foto door Nadine Wuchenauer op Pexels.com

Het huis is traditioneel het domein van de vrouw. En zo moet het zijn, in mijn beleving. (Kernwoord: mijn ;)) Ik ben hier echt op mijn best, nuttigs en gelukkigst.

De laatste tijd vind ik hoe mijn huis eruit ziet, belangrijker. Er is meer rust in mijn leven omdat de kinderen minder intensief zijn. Er is meer ruimte voor ‘mij’. Extra dingen zijn niet alleen maar een obstakel meer. Ik maak de dingen graag wat mooier dan ze zijn. De tafel mooi dekken, een plant in leven houden of een schilderijtje ophangen: ajeto, buur!

Mijn huis poetsen gaat makkelijker met fijne spullen om dat mee te doen. Ik weet dat je heel Groen en Bespaarderig poetslappen van oude t-shirts kan maken en gebruiken met azijn, maar zachte bamboemicrovezeldoeken en een (biologische) allesreiniger zijn net wat fijner. Net als een mooie houten veger en blik en een plumeau met struisvogelveren fijner zijn dan een plastic vodje.

Een schoon huis is voor mij erg belangrijk en eenmaal schoon kost bijhouden maar weinig tijd. Maar het is niet alleen ‘schoonhouden om het schoonhouden’.

Ik denk dat je spullen aandacht en ruimte geven, zorgt dat ze je beter helpen. Iets met Feng Shui meets Konmari meets logica: als bijvoorbeeld je kleren goed onderhouden zijn en mooi in je kast hangen, helpen ze je meer om je goed te kleden dan wanneer ze achterin je kast gepropt liggen, een leeg aanrecht nodigt uit tot het maken van lekker eten en een koelkast zonder dubieuze cultures maar met verse groenten helpt je gezond te leven.

De laatste jaren had ik een vrij rigoureuze vorm van minimalisme maar dat vind ik tegenwoordig te kaal en past niet meer bij mij. Ik houd nu van iets meer aankleding, maar het moet wel luchtig en eenvoudig blijven.  Een paar planten, wat extra kandelaars en iets aan de muur maakt me blijer in mijn huis. Het kan verkeren.

Weten wat je mooi vindt als stijl en niet lukraak kopen wat je leuk vindt, houdt alles rustig voor het oog. Ik vind zo veel dingen leuk maar als ik dat allemaal mijn huis in sleepte, was het villa Kakelbont. Ook een stijl, maar niet mijne 😉 Ik houd van kaarsen, kandelaars, kerstlampjes, planten, wit, zeegroen en hout en probeer het hier dan ook bij te houden.

Ik luister vaker naar muziek. Ik houd ook van stilte, maar heb tegenwoordig vaak caféjazz, lichte klassieke muziek of folkmuziek aan. Soms ‘ontdek’ ik iets nieuws dat inmiddels door 377 miljoen mensen is bekeken. Erg leuk.

En ik vind het heerlijk om tijdens koken of strijken allerlei video’s te bekijken op youtube. Over van alles: TedX talks, luisterboeken, ‘clean with me’ video’s, bushcraftpraktijken, de kanalen van leuke jonge ‘ouderwetse’ huisvrouwen als Inspired by Nikki, Jennifer L. Scott en Mrs. Midwest…  Het maakt de taken waarbij het kan, een stuk leuker. De rest van de dag heb ik geen tijd of geduld zulke dingen te bekijken.

Een schoon huis ruikt van zichzelf ‘neutraal’ maar soms is een luchtje erg lekker. Ik brand zo graag wierook… mijn favoriet blijft klassieke Nag Champa, dat verveelt nooit.  Ook heb ik een (behoorlijk subtiel) huisparfum met ‘white musk’ geur, die precies zo ruikt als die van de Body Shop.

Ik ben wat strikter op de ruimte om het huis. Er is bijna niemand die er last van heeft als er hier fietsen, auto-onderdelen en boomstammen rondgestrooid liggen. Maar ik wel! Dus houd ik de betegelde stukken redelijk onkruidvrij -ondanks dat ik dat als huurder niet hoef te doen-, maai ik het gras geregeld en ruim knutselprojecten snel weer op. Als ik thuis kom denk ik niet aan wat er allemaal moet worden gedaan, maar ben ik trots op de mooie plek waar we wonen ♥

Planten… Gewoontegetrouw gaan veel van mijn planten dood ergens in januari. Te koud, te donker. Dit jaar wil ik het beter doen en zorgen dat ze overleven. En bloembollen op tafel, want dat vind ik altijd hoopvol op de donkerste dagen. In Nederland is het -volgens mij- meer iets van de lente, hier is het echt voor kerst. En dat is prima, want in december eraan herinnerd worden dat het licht ook weer terugkomt, is mooi.

Het zijn allemaal kleine dingen, maar ze  maken me erg blij ♥

Ochtendroutine van een huisvrouw.

Ik houd denk ik het meeste van de ochtend. Toen de kinderen echt klein waren, had ik veel meer moeite met vroeg opstaan dan nu. Misschien omdat ik nu weet hoe fijn het is om niet vanaf het ontwaken achter de feiten aan te lopen, maar voorbereid te zijn.

IMG_20191009_083250De wekker gaat om vijf voor half zeven. Ik pak mijn kleren, zet het koffiezetapparaat aan en ga naar de badkamer. Ik drink een groot glas water, een kleiner glas water met twee eetlepels appelazijn en neem ik lepel olijfolie. En dan koffie.

De man wordt om kwart voor zeven wakker en tot die tijd schrijf ik kort in mijn journal dagboek en ik maak me op. Tegen zeven uur vertrekt hij met een thermosfles koffie en roep ik de kinderen naar beneden. Meestal maak ik dan ook gelijk ons bed op. Ik ♥ een opgemaakt bed.

Tot half acht ontbijten de kinderen en daarna maken we ons klaar om naar de bus te gaan. Ik neem meteen het afval mee, de kliko’s staan boven bij de weg. Om tien voor acht zijn de kleinste en ik weer binnen. Meestal wil ze nog wat eten en daarna begin ik met mijn dagelijkse dingen.

IMG_20191009_082603
Bed opmaken.. Toen ze drie was, tekende mijn dochter ‘Rare Pompepoes’. Zo’n knuffel wilde ze voor haar verjaardag. Vorig jaar vonden we precies die knuffel voor haar. Molletje blijft haar grootste liefde.
IMG_20191009_082703
Mensen die hier al 54 jaar meelezen (bedankt!) kennen vast hartjesbeer nog.

Dagelijkse dingen zijn de bedden opmaken als de kinderen dat niet zelf hebben gedaan, een beetje opruimen, was verzamelen, de badkamer en toilet opfrissen, stofzuigen, eventuele was wegwerken, soms dweilen en zorgen dat hier beneden alles glad is.

De kinderen waren in bad geweest en dat moest schoon. Normaal gaan ze in de douche, want voor het bad aangenaam vol zit, is de warmwaterbereider leeg. Heet water, inspuiten met azijn + een scheutje allesreiniger in een spuitfles met water en even wachten. Daarna afpoetsen, schoonspoelen en afdrogen. Blink 🙂

En was. De man verkocht van het weekend een gigantische hoeveelheid bouwpakketten aan een persoon, dus nu is er plek in de kast voor de wasmanden. Zo fijn, want die stonden altijd wel ergens in de weg. Ah, de orde. (en een pak femhundrelapper extra, ook mooi)

IMG_20191009_083715
Het licht in oktober…. zo mooi!
IMG_20191009_083756
De deken droogt nog niet erg…
IMG_20191009_083835
Het is wel erg donker binnen, dus kaarsjes en lampjes aan. Så koselig med lys ❤
IMG_20191009_085349
Wat moest ik zonder Henry. Het is onze tweede Henry in tien jaar. De oude was nog prima, maar het is wel erg handig om beneden in het appartement van mijn ouders en voor de auto’s een extra stofzuiger te hebben. Nieuwe Henry is ook super.

En dan om kwart over negen heb ik behoefte aan pauze. De klassieke achtergrondmuziek gaat uit en ik zet iets stevigers aan. Marduk ofzo 😉

En oh, chocoladekoffie ♥ Ik meng 100 ml volle melk met een theelepel chocomel-mengsel (simpelweg ongeveer half cacao en half suiker in een pot) en maak dat warm en meng dat met koffie. Heerlijk. En ik maak deze blogpost. Dat duurt veertig minuten, precies genoeg voor twee koppen koffie 😉

IMG_20191009_090858

De kleinste kijkt Buurman en Buurman (Peppa is niet meer zo populair) en ik zet alvast rijst op, zodat ik vanavond koude rijst voor de nasi kan gebruiken. Een ui voor erin is ook alvast gesneden en staat buiten. Gisteren maakte ik een kilo sateh.

58eb19be99ee2930263936fc381eec5dVooruit koken doe ik steeds vaker niet door verschillende losse gerechten te maken, maar simpelweg heel veel van iets in een keer. Een enorme pan chili, voor drie keer gehaktballetjes, soep voor meerdere dagen en dat scheelt tijd en afwas. Ik doe het in bakjes en vries het in, voorzien van een stuk schilderstape met de naam + datum van het gerecht.

Ik vind strijken momenteel veel voldoeningen geven, dus doe ik dat tot ik het weer onzin vind 😉 Met wat youtubefilmpjes erbij is het wel ontspanning. Met een stapel perfect gevouwen kleding en handdoeken als resultaat…

Daarna is het tijd om te ontbijten. Meestal skumma kulturmjølk met pitten, een groene appel en een flatbrød met het een of ander.

IMG_20191009_090457

Inmiddels wordt het ook wat lichter. Vandaag had ik de deuren schoonmaken gepland en dat gaat beter als ik kan zien wat ik doe. Als dat klaar is, begin ik aan pannekoekenbeslag voor de kinderen. Die zijn vandaag om half een thuis en dan eten we gezellig met zijn allen.

Effectief organiseren

black and white restaurant lunch kitchen
Foto door Tinyography op Pexels.com

Ah, orde. Overal een plaats voor en alles op zijn plek. Wat fijn. Toch, met alles op zijn plek leggen kan je een hele dag vullen en dan nog niet klaar zijn. En dat is niet de bedoeling: je wil meer gemak en minder gedoe, niet meer.

Ik ben van mening dat een opgeruimd huis veel minder tijd kost om te onderhouden dan een rommelig huis. Je bent minder tijd kwijt aan dingen zoeken. Je hoeft nergens omheen te werken. Je pakt makkelijker grotere dingen aan: een leeg aanrecht en alles voor het grijpen nodigt veel meer uit tot bakken dan een vol aanrecht en stampvolle kastjes. Je hoeft nooit na te denken waar iets hoort en of je iets nu wel of niet op gaat ruimen want alles moet simpelweg terug op zijn vaste plek. Je hoeft kinderen minder af te blaffen als ze weten dat schoenen altijd in de gang horen en nooit bij de achterdeur.

Maar hoe?

Denk aan het ideaalbeeld

Een huis zonder rondslingerende zooi, dat bijna zichzelf opruimt. Maar net niet helemaal 😀 Als je dat wil moet je er ook wat voor doen. Hoe netter ik het houd, des te makkelijker het is. Des te minder werk. Des te meer ik kan ontspannen en leuke dingen kan doen. Een huis met rommel geeft me altijd een onaf gevoel. Het idee dat ik nog iets moet. Anderen kunnen daar prima tegen, ik absoluut niet. En daar zit maar een ding op: alles netjes organiseren.

Heb geen rommel.

Ruim op, ruim nog meer op, ruim nog een keer op. Alles dat je niet minstens wekelijks of anderszins regelmatig gebruikt, is overbodig. Onthoud dat je weinig nodig hebt om goed te leven. En: dat je iets gebruikt wil nog niet zeggen dat je iets echt nodig hebt. Als je er geen plek voor hebt, maak dan een goede plek. Of doe het ding weg.

Bewaar geen oud papier

Een koelkast of prikbord vol papieren rommel is niet nodig. Zet afspraken in je agenda of telefoon en gooi het papier weg, eventueel nadat je er een foto van hebt gemaakt. Schift kindertekeningen regelmatig en bewaar de mooiste in een accordeonmap. Betaal rekeningen direct en doe eens per twee weken een kwartiertje administratie. Lees tijdschriften en geef ze direct door.

Gebruik een grote mand voor losse spullen

Ook met weinig spullen slingert er hier geregeld van alles. Gehaakte tasjes, knuffelbeestjes, haarbanden, plastic poppetjes, legoblokjes… Ik heb in de ‘kelder’ een grote mand waar ik alles vanaf een afstandje ingooi. Eens in de paar maanden zet ik hem neer en laat iedereen zijn spullen eruit halen en opruimen. (soms nadat ik zelf eerst de onzin er tussenuit heb gevist)

Gebruik losse manden voor elk kind

Om ze in op te bergen? Nee.

Tussen de twee trappen in heb ik vier manden voor schoon wasgoed en andere dingen die niet handig zijn om in een grote mand te dumpen. Elke dag legen de kinderen zelf de manden. Wat ze niet opruimen, ruim ik op. Ha!

Nog meer manden: verzamel alles dat niet op zijn plek ligt in een… mand

Als ik de kinderkamers opruim of de woonkamer na een dag in het weekend, pak ik een grote mand en doe daarin alles dat niet op zijn plek ligt. Kleding, kopjes, speelgoed, gereedschap, het bandje van de kat, boeken… Zo is in een paar minuten alles opgeruimd. Vervolgens sorteer ik de dingen en ruim ze op.  Gaat veel sneller dan alles een voor een opbergen.

Verlaat niet de ruimte waar je opruimt

Bezig in de keuken? Blijf dan in de keuken. Ja, heel ongeëmancipeerd 😉 Maak af waar je mee bezig bent. Dat je niet een handdoek in de was gaat leggen, vervolgens de droger uitruimt, wat dingen naar boven draagt, daar de bedden gaat afhalen en vervolgens overal in huis een chaos hebt gemaakt.

Geef alles een plek

Zet een blikje neer voor muntgeld. Timmer een sleutelrek. (sla spijkers in een plank of iets chiquers). Hang extra haken op voor jassen en rugzakken. Leg een bakje bij de wasmachine voor wat mensen in broekzakken laten zitten. Hang haken over deuren voor hondenriemen, reflexvesten en paraplu’s. Investeer in een opbergdinges voor in een lade.

Ruim het meteen op.

Moet je toch een keer doen en beter meteen, dan je er eerst nog zes keer aan storen en je afvragen wat je ermee moet en verzuchten dat het nooit eens netjes kan blijven. Als je in een ruimte komt, neem dan (voor zover mogelijk) altijd iets mee dat daar niet hoort en zet het op zijn plek.

Ruim het niet meteen op.

Want je kan je hele dag wel volmaken met dingen achter andere mensen hun derrière aan dragen maar dat is niet het idee van makkelijk georganiseerd zijn.

Houd dingen op een handige plek

Waar je ze gebruikt, dus.

Creëer routines die bij jou passen

Goede tips zijn altijd fijn maar je weet zelf het beste waar bij jou de zooi zich ophoopt en waar je te lang mee bezig bent op een dag of waar je je het hardste aan ergert in je eigen huis. Ga hiervan uit bij het maken van veranderingen in je eigen leven.

Laat je gezin hun eigen taken uitvoeren

Ook kleine kinderen kunnen prima helpen: hun schoenen wegzetten, hun rommel opruimen, spullen in de vaatwasser zetten, hun bed opmaken, kleren in de wasmand doen en zulke dingen.

Het is misschien makkelijker om het zelf even te doen -en soms doe ik dat ook- maar daar leren ze niets van. En ik ben vrij makkelijk: als zij het niet de moeite waard vinden iets op te ruimen na herhaald verzoek, ruim ik het op. (ik gooi zelden iets echt weg, maar ze weten dat ik het wel zou kunnen doen)

Ga fijne dingen doen.

Want daar gaat het om. Niet om opruimen.

 

Mijn favoriete boeken over minimalisme

white book on brown round table
Altijd die verplichte vetplant…. Foto door Adrienne Andersen op Pexels.com

Er zijn tegenwoordig zooooo veel boeken over minimalisme en opruimen! En wel, als je er een gelezen hebt, heb je ze bijna allemaal gelezen. De boodschap blijft: ruim je rommel op, prioriteer de dingen die belangrijk voor je zijn en elimineer de rest, waar mogelijk.

Toch is er een aantal dat voor mij boven de rest uitsteekt.

Anuschka Rees – The Curated Closet.

Want: een geweldig boek voor iedereen die wel eens kleding koopt. Ja, ook -juist- voor winkelhaters en mode-onwetenden zoals ik. En voor fastfashionverslaafden.

“The Curated Closet” is about figuring out exactly what it is YOU want to wear. Whether that is disco-era sequin dresses, jeans and t-shirt every day or your own personal style concoction.

The book is essentially one big art project. It’s fun and creative, you’ll get your hands dirty and learn something about yourself. And in the end, instead of a macrame plant hanger or a refurbished coffee table, you end up with a wardrobe that’s custom-tailored to your style and life.

What else…. oh, you also learn how to shop in a smarter, more thoughtful way and there’s lots of step-by-step instructions, creative exercises, pep talks, infographics and lots of beautiful photographs shot by the lovely Anna Rose and Kelly Puleio.

Lightly – Francine Jay

Ze was een van de eerste minimalisme-bloggers die ik leerde kennen tien jaar geleden en ben haar altijd blijven volgen. Ik houd van haar ultra-simpele stijl en elegante vorm van minimalisme. Ze is absoluut een bron van inspiratie. Ze blogt nog zelden, maar plaatst wel geregeld iets op instagram. Haar boek Lightly is niet heel diepzinnig maar wel een mooi ‘licht’ boek dat op heel veel kanten van minimalisme en lichter leven ingaat.

Lightly is so much more flexible, forgiving, and far-reaching than other decluttering programs. You don’t have to follow any rules, do everything at once, or do anything in order. You don’t have to fold or arrange or organize your stuff in any special way. You don’t have to make a big production about paring down your stuff. And you don’t have to stop with your stuff…Lightly helps you lighten every aspect of your life (your schedule, your stress, your spirit, and more).

If you thought you could never be minimalist, Lightly will change your mind. If you’ve tried and failed, Lightly will show you an easier way. If you’ve already decluttered, but haven’t achieved the serenity you’re seeking, Lightly will lift the drudgery from your days and the weights from your heart. It’ll help you take your first step, or your next step, down the minimalist path.

It’s really amazing how a simple mantra can make your excess naturally fall away—not only in your home, but in every part of your life.

l’Art de la Simplicité – Dominique Loreau

Mijn favoriet. Het boek is verdeeld in drie delen: spullen – lijf (verzorging, dieet) – geest. Ze predikt een heel sober bestaan met alleen het allerbeste. De schrijfster is Frans maar woont al jaren in Japan en dat maakt een interessante mix van joie de vivre en ‘extreem’ minimalisme.

Simplify your home, empty your wardrobe, abandon compulsive purchases, eat more frugally but better, take care of your body and mind. From the art of feeling well in your home to the art of feeling well in your body, this compelling and elegant book will transform your life and take you on an empowering journey to happiness. You will feel energised, more confident and free. You will discover the essence of being truly alive and how to live a more centred life. One full of real pleasure, clarity and satisfaction.

The Cozy Life – Pia Edberg

Geschreven voordat iedereen over hygge schreef. Een soort gezellig minimalisme. Genieten van en tijd maken voor goede dingen in het leven en stoppen met je rotrennen in de consumeertredmolen.

In today’s world, we’re constantly rushing from one thing to the next and are struggling with information overload. We’re more disconnected from ourselves and our loved ones than ever before. Rediscover the joy of the simple things through the Danish concept of Hygge in The Cozy Life. This book will inspire you to slow down and enjoy life’s cozy moments!

  • Learn about the Danish cultural phenomenon of Hygge, and the secret to why Denmark is consistently rated the happiest country in the world
  • Embrace the little things and take simplicity and minimalism up a notch
  • Add Hygge into every aspect of your life with practical examples and tips
  • Say goodbye to the Winter Blues and live a healthier, centred life

This charming little book, filled with hand drawn illustrations, beautifully addresses that yearning we all have for a more authentic life, created by ourselves instead of external forces.

Escape Everything – Robert Wringham

Hoe stop je met werken zonder FIRE HOT ERE en ‘gewoon de helft van je netto inkomen investeren in aandelen’? Robert Wringham vertelt hoe je dat doet. Ik vind hem erg grappig. Minimalisme is volgens hem de sleutel tot een leven grotendeels vrij van werk.

We are all trapped by modern life. Trapped! Trapped by work, consumerism, stress, debt, isolationism and general unhappiness.

We will each spend an average of 87,000 hours at work before we die. We will spend another 5,000 hours getting to and from work and countless more preparing for work. Worrying about work. Recovering from work.

The majority of us hate our jobs. But without work, we can’t buy all the things we’ve been told we should want and need, so around we go…

Through the pages of New Escapologist magazine, Robert Wringham has been studiously examining the traps of modern life, questioning where our commitment to them stems from and why we are so unable to break free.

Taking inspiration from the great Escapologist Harry Houdini – who escaped from jail cells, straitjackets, and even the innards of a dead whale – Wringham applies Houdini’s feats as a metaphor for real life, proposing the principle of Escapology as a way to cut loose our shackles.

Become a modern-day Escapologist and freedom and happiness might be possible after all.

Minimalism for Families – Zoe Kim

Heel praktisch en dat is fijn als je je huis opruimen moet combineren met een gezin en eventueel een baan. Ze benadrukt het waarom van minimalisme en dat is naar mijn idee zo belangrijk! Je wil meer rust en minder frustratie in het dagelijks leven met je gezin. Simpele regels, minder bezittingen, eenvoudige routines: ja, graag.

Any family can live a minimalist lifestyle. It works because it’s practical. The aim of minimalism is a simpler life filled with lasting pleasures. This is a healthy desire, and pursuing it can lead to many benefits for you and your family, such as:

  • Less stress and anxiety
  • More joy in parenting
  • A deeper connection to yourself and others
  • Healthy boundaries
  • More time
  • Less financial burdens

Een minimalistische kindergarderobe in een kwartier.

In een vlaag van milieuschuldgevoel, besloot ik pakketten met kinderkleding te kopen. Tweedehands, dus beter enzo. We hadden niet heel veel nodig maar voor de prijs van twee nieuwe jurken heb je toch al snel een doos vol kleding.

En dat is precies het probleem. Er zaten leuke dingen bij maar serieus, wat moet een kind (of de ouder) met twintig longsleeves? De laden puilden uit. Zit ik alsnog met de ‘stel dats’ van een ander opgescheept.

Het probleem van zo veel kleding is dat het voor een zesjarige moeilijk is om eigen kleren op te bergen en iets leuks uit te zoeken dat niet bovenop de stapel ligt. Ondanks de berg kleding, wordt alsnog maar 20% van de kleding daadwerkelijk gedragen.

Kleding uitzoeken met het idee dat je wegdoet wat weg kan, is lastig. Je bedenkt snel een excuus om iets toch te houden. Een strikt minimum aantal kledingstukken houden kan onhandig zijn omdat je niet wil dat iemand misgrijpt. Stel dat.

Een tijdje terug las ik een discussie van mensen die niet snapten hoe minder kleding kan zorgen voor minder was. Maar het is simpel: met een kleine garderobe moet je wel zorgen dat je bijblijft met de was.

Als je voor drie weken kleding hebt, is de ‘verleiding’ groter om wasmanden vol te laten lopen, de droger niet leeg te maken of de schone was niet op te ruimen (en alsnog mis te grijpen). En dus: een huis vol wasgoed. Waah! Stress! Dat gebeurt je niet met een minimalistische garderobe.

En zeg nu zelf: het is fijner als je zo nu en dan de bodem van de wasmand kan zien. Als kleding daadwerkelijk gedragen wordt.

Een minimale garderobe dus. Ik houd ongeveer het volgende aan:

  • Vijf broeken (of bijvoorbeeld drie broeken en drie leggings voor meisjes)
  • Zeven longsleeves
  • Drie dunnere vestjes
  • Vier dikkere vesten / truien
  • Negen onderbroeken, vier paar dunne wollen sokken, vijf paar dikke wollen sokken
  • Twee sets met wollen ondergoed (dunne merinowollen lange onderbroeken en truien voor op koude dagen of turdagen op school)
  • Twee pyjama’s

Hoe maak je snel een minimalistische kindergarderobe?

  • Haal alles uit de kast. Alles.
  • Leg soort bij soort
  • Pak zo veel van alles als je nodig hebt.
  • Wat over is, sorteer je. Te klein, te verwassen, te kapot, te ongeliefd = kan weg.
  • Wat dan nog over is, gooi je in een mand. Hierdoor is je reserve (dat je vermoedelijk zelden nodig hebt, dus wat ook je kasten niet hoeft te verrommelen) uit je roulatie.
  • Onthoud dat je niet alsnog vier broeken of acht shirts ‘voor het geval dat’ hoeft te houden.
  • Tadaa: een minimalistische garderobe, zonder hoofdbrekens.
Kinderkleding declutter
Van alles wat: te zomers, te klein, te lelijk, te ongebruikt, te veel…
Minimale kindergarderobe
Zeven tops, vijf truien en vesten, een paar sets wollen ondergoed, drie spijkerbroeken, drie leggings, een rokje en (wollen) maillots.

De minimale garderobe was in tien minuten samengesteld. Het sorteren van de kleding naar kleinere zus, opslag en kledingcontainer duurde ongeveer even lang.